martlmadidebloba.ge
 
       
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
 
 
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბიოდინამიური მეურნეობა
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ეფრემ ასურის სწავლანი
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტი და ბავშვები
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სოდომური ცოდვის შესახებ
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

კანდელი

 

 

ნათლისღება უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესი

6 იანვარი ძვ.სტ./19 იანვარი ახ.სტ.

ხსნილი ყოვლითურთ (ხსნილია კვირის ნებისმიერ დღეს)

 

ტროპარი
რაჟამს იორდანეს ნათელ-იღე შენ, უფალო, მაშინ სამებისა თაყვანისცემაჲ გამოჩნდა. რამეთუ მამისა ხმა გეწამებოდა და საყუარელად ძედ სახელ-გდვა შენ. და სული წმიდაჲ სახითა ტრედისაჲთა დაამტკიცებდა სიტყვისა მის უცთომელობასა. რომელი განსცხადენ, ქრისტე ღმერთო, და სოფელი განანათლე, დიდებაჲ შენდა.
კონდაკი
განეცხადე დღეს ყოველსა სოფელსა და ნათელი შენი, უფალო, აწ გამოისახა ჩუენ ზედა, მეცნიერებით მცნობთა მათ შენთა. მოხვედ და განსცხადენ, ნათელო შეუხებელო.
 

"და ნუ დაითრვებით ღვინითა, რომლითა არს სიბილწე, არამედ აღივსენით სულითა" (ეფ. 5,18).

ამ ბედკრულ წუთისოფელში, ბუნებრივია, სიხარულსა და განცხრომას ეძებდეს ადამიანი, რამეთუ მას არ ძალუძს დაივიწყოს, რომ იგი სამოთხისთვისაა შექმნილი. ეძებს და პოულობს ყველა თავისებურად. ყოველ ერს და ყოველ ადამიანს თავისი ნუგეში და თავშესაქცევი აქვს. ღვინო ყველა სხვა სტიქიაზე მეტად ამხიარულებს ადამიანს; მაგრამ როგორც ხორციელი და გრძნობადი, იგი სიხარულსაც ხორციელს იწვევს. ქრისტიანისთვის, რომელიც სულისაგანაა შობილი და მისივე სამკვიდრებელს წარმოადგენს, რომლის ცხოვრებაც "დაფარულ არს ქრისტეთურთ ღმრთისა თანა", ასეთი სახის სიხარული სავსებით შეუფერებელია. მისთვის დამახასიათებელია სული წმიდისმიერი სიხარული; და მოციქულიც ამასვე ურჩევს ეფესელებს – განეშორონ პირველს და ეძიონ მეორე...

"არამედ აღივსენით სულითა". "როგორც ორი უფლის მონობაა შეუძლებელი, – ღმერთის და მამონასი (მათე 6,24), ასევე შეუძლებელია, ერთდროულად ღვინითაც აღვივსოთ და სულითაც" (იერონიმე). ამიტომაც, "როდესაც მოციქულმა ეს ვნებისმომტანი სიმთვრალე უკუაგდო, მისი ადგილი სულიერ თრობას დაუთმო" (თეოდორიტე)...

როგორ განსხვავდებიან ერთმანეთისგან ხორციელი და სულიერი ადამიანების ნუგეშები! ისინი ღვინით, ესენი კი სული წმიდით აღივსებიან; მათში ღვინო ხორციელ სიხარულს აღმოაცენებს, ამათში კი სული წმიდა სულიერ, საღმრთო სიხარულს ბადებს; მათ ღვინო ყველანაირი ავხორცობის ჩადენისკენ უბიძგებს, ამათ კი სული წმიდა ღმრთის ქება-დიდებასა და ყოველგვარ სიკეთეს შთააგონებს. ნუგეშინისმცემელო, სული ჭეშმარიტებისაო, მოვედ და დაემკვიდრე ჩვენ შორისაც!

... ასეთ დროს ქრისტიანი რაღაც უჩვეულოს განიცდის – რაღაც ჩუმ, ღრმა, უტკბილეს სიხარულს, რომელიც ზოგჯერ სულიერ აღმაფრენაში გადადის. აი, სულიერი თრობაც!

ამგვარ თრობას მოციქული ღვინით თრობის საპირისპიროდ გვირჩევს და სულით აღვსებას უწოდებს მას. აი, ეს ეძიეთ, ამბობს, იმას კი ნუ ეძებთ. ასე რომ, ბრძანება – "აღივსენით სულითა" იმაზე მიგვითითებს, თუ როგორ უნდა მოვიქცეთ, რა უნდა მოვიმოქმედოთ იმისათვის, რომ საშუალება მივცეთ სული წმიდას, გამოავლინოს საკუთარი თავი და თვალსაჩინოდ შევიგრძნოთ ჩვენს გულში მისი მოქმედება.

წმ. თეოფანე დაყუდებული

 

თავშეკავების საუკეთესო ზღვარი და წესი დაე ეს იყოს: არ ვისწრაფოთ არც სხეულის განებივრებისკენ, არც მისთვის ვნების მიყენებისკენ, არამედ განვეშოროთ ზომიერების დარღვევას ერთშიც და მეორეშიც, რათა არც გაპოხილი სხეული აგვიჯანყდეს, არც დასნეულებულმა დაკარგოს ძალა მცნებების აღსრულებისა.

 

მხილება და საყვედური უნდა მივიღოთ როგორც წამლობა, რომლითაც ისპობა უძლურება და აღდგება სიჯანსაღე.

 

რით იმხილება კაცთმოთნე? როდესაც თავის მაქებლების მიმართ გულმოდგინეა, ხოლო გამკიცხველებს არ შეეწევა. ვისაც სურს, უფალს სათნო ეყოს, ყოველთვის და ყველგან ერთნაირი უნდა იყოს, უნდა ასრულებდეს ამ ნათქვამს: „საჭურველითა მით სიმართლისაჲთა მარჯუენისაჲთა და მარცხენისაჲთა, დიდებითა და გინებითა, გმობითა და ქებითა; ვითარცა მაცთურნი, და ჭეშმარიტნი“ (2 კორ. 6,7-8).

წმ. ბასილი დიდი

 

ღვინო რაც შეიძლება ნაკლები დალიე. რაც უფრო მცირე რაოდენობით მივიღებთ მას, მით მეტად გაიზრდება მისი კეთილმოქმედება.

წმ. ნილოს სინელი

 

"და ღვინოჲ ახარებს გულსა კაცისასა" (ფს. 103,15). ღვინო სამკურნალოა და ერთგვარ ნუგეშსაც გვაძლევს იმ შემთხვევაში, თუკი მას ზომიერად ვსვამთ, სხეულის საჭიროების შესაბამისად; ხოლო საჭიროების გარეშე მიღებულს, მას შეიძლება ეწოდოს მრუში, უძღები და შემაგინებელი, რამეთუ "უძღებ არს ღვინო და შემაგინებელ სიმთრვალე" (იგავ. 20,1). ასე რომ, თუ ზღვარს გადახვალ და ზომაზე მეტს დალევ, ღვინო შხამად გადაგექცევა.

წმ. ისიდორე პელუსიელი

 

მამათა ცხოვრებაში გვხვდება მოთხრობა ერთ ეგვიპტელ მეუდაბნოეზე, რომელსაც ეშმაკი დაჰპირდა, რომ საერთოდ აღარ გატანჯავდა ცდუნებებით, თუ ჩაიდენდა სამ ცოდვათაგან ერთ-ერთს: მკვლელობას, სიძვას ან მემთვრალეობას. "ჩაიდინე რომელიმე მათგანი, – ეუბნებოდა ეშმაკი, – მოკალი კაცი, ან ერთხელ დათვერი, ან სიძვას დაემონე; სამაგიეროდ შემდგომში მშვიდად იქნები, მომავალში მე საერთოდ აღარ მოგივლენ საცდურს". მეუდაბნოემ ყური მიუგდო ეშმაკს და თავისთვის გაიფიქრა: "კაცთაკვლა საშინელებაა, რამეთუ თავისთავად უდიდესი ბოროტებაა და როგორც საღმრთო, ისე საერო სამსჯავროთი სასიკვდილო სასჯელს იმსახურებს. სიძვა სამარცხვინოა, რადგან უნდა დაღუპო აქამდე დაცული სისუფთავე სხეულისა, დასანანია და საძაგელი, შერყვნა იგი აქამდე შენთვის უცხო სიბილწით. ერთხელ დათრობა, მგონი, დიდი ცოდვა არ უნდა იყოს, რამეთუ ადამიანი მალევე ფხიზლდება ძილში. ასე რომ, წავალ, დავთვრები, რათა ეშმაკმა აღარ გამტანჯოს და მშვიდად ვიცხოვრო უდაბნოში".

და აი, აიღო თავისი ხელით გაკეთებული ნივთები, წავიდა ქალაქში, გაყიდა, შევიდა დუქანში და გამოთვრა. ეშმაკის მანქანებით მოხდა ისე, რომ ვიღაც ურცხვ და მემრუშე დედაკაცთან გააბა საუბარი, მოიხიბლა და სიძვის ცოდვით დაეცა. ამ დროს მოვიდა დედაკაცის ქმარი, ცოლთან მიუსწრო და ცემა დაუწყო. მეუდაბნოე გონს მოეგო, შეებრძოლა, მოერია და მოკლა.

ამრიგად, იმ მეუდაბნოემ დაიწყო ლოთობით, დაეცა სიძვით და მოკლა კაცი. რა ცოდვებისაც ეშინოდა და ეზიზღებოდა ფხიზელს, ისინი თამამად ჩაიდინა მთვრალმა და ამით წყალს გაატანა თავისი მრავალწლიანი შრომა...

წმ. დიმიტრი როსტოველი

 

თუკი ახალი თვეების დასაწყისისგანაც გინდა სარგებლის მიღება, ასე მოიქეცი: წლის დასრულებისას მადლობა შესწირე მეუფეს (ღმერთს), რომ დაგიცვა ამ წელთა საზღვრამდე; შეიმუსრე შენს გულში, აღრაცხე შენი ცხოვრების ჟამი და უთხარი შენს თავს: დღეები მირბიან, წლები აღესრულებიან, ჩვენი გზის დიდი ნაწილი უკვე გავიარეთ, და რა გავაკეთეთ სასიკეთო? ნუთუ აქედან ხელცარიელნი, ყოველგვარი სიკეთის გარეშე უნდა წავიდეთ? სამსჯავრო კარზეა მომდგარი, დარჩენილი ცხოვრება სიბერისკენ მიიდრიკება.

... დღეების მომზირალობა არ ეთანადება ქრისტიანულ კეთილმსახურებას, ეს წარმართული ცდომილების საქმეა. შენ ზეციურ ქალაქში ხარ ჩაწერილი, იქაური მოქალაქობა გაქვს მიღებული, ანგელოზთა საზოგადოებაში ხარ შესული, სადაც არ არის სიბნელეში გარდამავალი ნათელი, არც დღე, რომელიც ღამით მთავრდება, არამედ მუდმივად დღე, მუდმივად ნათელი. იქით მივისწრაფოთ განუწყვეტლივ; „ზეცისასა ეძიებდით, – ამბობს (მოციქული), – სადაცა-იგი ქრისტე არს მარჯუენით ღმრთისა მჯდომარე“ (კოლას. 3,1).

წმ. იოანე ოქროპირი

 

„ნუმცა ვინ გაცთუნებს თქუენ ნუ რომლითა სახითა, რამეთუ უკუეთუ არა მოვიდეს განდგომილებაჲ იგი პირველად, და გამოჩნდეს კაცი იგი უშჯულოებისაჲ, შვილი იგი წარსაწყმედელისაჲ“ (2 თესალ. 2,3).
... ვინ იქნება ის? ნუთუ სატანა? არა, − კაცი ვინმე, რომელიც მიიღებს მთელ მის ძალასა და მოქმედებას. „და გამოჩნდეს − ამბობს პავლე, − კაცი იგი უშჯულოებისაჲ, შვილი იგი წარსაწყმედელისაჲ, მხდომი იგი და განლაღებული ყოველთა ზედა, რომელნი სახელ-დებულ არიან ღმრთად გინა სამსახურებელად“. ის არ მიიყვანს (ხალხს) კერპთაყვანისმცემლობაში, არამედ იქნება ღვთისმბრძოლი, ყველა ღმერთს უარყოფს და ყველას უბრძანებს, მას სცენ თაყვანი ღმერთის მაგივრად. და დაჯდება ღვთის ტაძარში − არა მხოლოდ იერუსალიმისაში, არამედ ყველგან, ტაძრებში.

წმ. იოანე ოქროპირი

 

იტყვი: „მე ღარიბი ვარ“. დაე ეგრე იყოს, მაინც გაეცი. გაეცი იქიდან, რაც გაქვს, რადგან ღმერთი არ ითხოვს ჩვენს შესაძლებლობაზე აღმატებულს. შენ პურს მისცემ, სხვა – ჭიქა ღვინოს, სხვა კიდევ – სამოსს, და ამგვარად, ერთობლივი შენაწირით ერთი კაცის გასაჭირი დასრულდება.

წმ. გრიგოლ ნოსელი

 

ნეტარია, ვინც მრავალთათვის აღასრულებს სიკეთეს, ის სამსჯავროზე მრავალ ქომაგს ჰპოვებს.

ღირსი ნილოს სინელი

 

ჰოი უსაზღვრო ძალა სიყვარულისა! არც ცაში და არც მიწაზე არაფერია სიყვარულზე უფრო ძვირფასი. ის თავია სათნოებათა. სიყვარული – ყველა სიკეთის მიზეზია, სიყვარული – სათნოებების მარილია, სიყვარული – სჯულის აღსასრულია. მან გარდამოიყვანა ზეციდან ჩვენთან ძე ღვთისა. სიყვარულით მოგვევლინა ყველა სიკეთე: შემუსვრილია სიკვდილი, დატყვევებულია ჯოჯოხეთი, აღმოწოდებულია ადამი. სიყვარულითაა შეკრებილი ერთი სამწყსო ანგელოზთაგან და კაცთაგან. სიყვარულითაა განღებული სამოთხის კარნი და აღთქმულია ჩვენთვის ცათა სასუფეველი. მან განაბრძნო მეთევზენი, მან განამტკიცა მოწამენი, მან გარდასცვალა უდაბნონი მონასტრებად, ფსალმუნთგალობით აღავსო მთანი და ქვაბულნი, მამებს და დედებს ვიწრო გზით სვლა ასწავლა. ჰოი ნეტარი სიყვარული, ყველა სიკეთის მომნიჭებელი.

წმ. ეფრემ ასური

 

ვეცადოთ ძმანო, ლიტონობას, სიწრფოებას და უმანკოებას, რაცა ვართ ისე გამოვსჩნდეთ, ე.ი. ბუნებით რაცა ვართ, ისე ვიყოთ ყოველთა მიმართ. ნუ ვიცვლებით ფერ-უმარილითა, რამეთუ სწორედ იმისი მზგავსია ესეც, ვითარ იგი დედაკაცი, რომელიც ცდილობს სახე შეიცვალოს და რა იგი არს ბუნებით, დაფაროს და ეჩვენოს კაცთა ფეროვან და სპეტაკ, სწორედ ესრეთ არს ყოველი მაჩვენებლობა. და ვითარ იგი იცნობება ფერ-უმარილიანი სიცრუის წარმომადგენლად, ეგრეთ ყოველი გარეგან მაჩვენებელი ცნობილია სიცრუის მუშაკად.

წმ. ალექსი ბერი, შუშანია

 

ისიც იცოდე, ძმაო, რომ ღმერთი, რომელმაც შენ გაგაჩინა, არის ღმერთი ყველგან მყოფი, ყოვლის მცოდნე, ის ხედავს ყოველსავე, რასაც ჩვენ ვიქმთ და ვამბობთ. ამიტომ, როცა იგინები და ილანძღები, ნუ გვარწმუნებ, რომ შენა გრწამს ღმერთი; შენ რომ ღმერთი გრწამდეს, არც იკადრებდი ლანძღვა-გინებას, ისევე როგორც არ იკადრებდი ქვეყნიურის ხელმწიფის წინაშე რაიმე ცუდს სიტყვას.

სიონის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ძმობა, 1913 წ.

 

თუკი ადამიანი საკუთარ თავზე მუშაობას არ დაიწყებს, მაშინ ეშმაკი მას სხვა სამუშაოს გამოუძებნის – სხვების ნაკლოვანებების მოძიებას.

წმ. პაისი ათონელი

 

შევიყვაროთ ერთმანეთი და შეგვიყვარებს ღმერთი; მოვუთმინოთ ერთმანეთს და ის მოითმენს ჩვენს ცოდვებს; ნუ მივაგებთ ბოროტებისთვის ბოროტებით და ის არ მოგვაგებს ჩვენი ცოდვების შესაბამისად. ცოდვათა ჩვენთა მოტევება ძმებისთვის შენდობით ვპოვოთ, რამეთუ წყალობა ღვთისა ჩვენდამი, მოყვასისადმი შემწყნარებლობაშია დაფარული; ამიტომაც თქვა უფალმა: „მიუტევეთ და მოგეტევნენ“ (ლუკა 6,37); და: „უკუეთუ მიუტევნეთ თქუენ კაცთა შეცოდებანი მათნი, მოგიტევნეს თქუენცა მამამან თქუენმან ზეცათამან“ (მათე 6,14); და კვლავ: „ნეტარ იყვნენ მოწყალენი, რამეთუ იგინი შეიწყალნენ“ (მათე 5,7); და: „რომლითა საწყაულითა მიუწყოთ, მოგეწყოს თქუენ“ (მათე 7,2). აჰა, მოგვიწყო უფალმა წესი ცხონებისა და მოგვცა ხელმწიფება შვილ ღმრთისა ყოფად (იოან. 1,12). ამის შემდეგ ჩვენი ცხონება უკვე ჩვენს ნებაზეა დამოკიდებული.

წმ. მაქსიმე აღმსარებელი

 

ვინც ავადმყოფობას ითმენს და მადლობელია, ის მოწამებრივი გვირგვინით შეიმოსება.

წმ. იოანე ოქროპირი

 

მოვა დრო და ადამიანები ჭკუაზე შეიშლებიან. როდესაც ისეთ ვინმეს ნახავენ, ვინც საერთო სნეულებით არ იქნება დაავადებული, დაუპირისპირდებიან და ეტყვიან: „შენ შეშლილი ხარ, რადგან ჩვენნაირი არ ხარ“.

წმ. ანტონი დიდი P.G. t. XL. p. 1095

 

თუკი უფალმა ვირი აალაპარაკა და მოგვის მიერ სულიერი კურთხევა მიანიჭა [ებრაელებს]; თუკი, ამგვარად, ვირის უსიტყველი ბაგეებით და ბალაამის უწმინდური ენით უფალი უმადური იუდეველებისთვის მოქმედებდა, მით უმეტეს თქვენთვის, თუკი მადლიერნი იქნებით, ის ყველაფერს აღასრულებს, რაც საჭიროა, და სული წმიდას გარდამოავლენს, – თუნდაც რომ მღვდლები უკიდურესად ბიწიერნი იყვნენ.

წმ. იოანე ოქროპირი

 

სიახლეები

10 აპრილი, 2021

მოღვაწეობა: წმ. იოანე სინელი – კლემაქსი, რომელ არს კიბე (წმ. ეფთვიმე მთაწმიდელის თარგმნილი, შესწორებული გამოცემა)

 

3 მარტი, 2021

ცხოვრება: წმ. მღვდელმთავარი ფილარეტ მოსკოველი – რა უნდა ვქნათ ეპიდემიის ჟამს

 

12 დეკემბერი, 2020

პატერიკები: არა წადილი შენი, არამედ როგორც ინებებს ღმერთი

 

19 ნოემბერი, 2020

მოღვაწეობა: მოღვაწეობა: წმ. იოანე კრონშტადტელი – სულიერი ცხოვრების შესახებ, დღიურებიდან. ნაწილი მეორე

 
16 ნოემბერი, 2020 წ.

მოღვაწეობა: წმ. იოანე კრონშტადტელი – სულიერი ცხოვრების შესახებ, დღიურებიდან. ნაწილი პირველი

 

20 ოქტომბერი, 2020 წ.

განმარტება: განმარტება ფსალმუნის მუხლისა: ნეტარ არს, რომელმან გულისხმა-ყოს გლახაკისა და დავრდომილისაჲ, დღესა ბოროტსა იხსნას იგი უფალმან.

 

14 ოქტომბერი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. ეფრემ ასური – თუკი ღმერთს რაიმეს სთხოვ

 

28 აპრილი, 2020 წ.

პატერიკები: ათონელი ბერის უცნაური განსაცდელი

 

8 აპრილი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. პაისი ველიჩკოვსკის პასუხი ცხონების შესახებ

 

6 აპრილი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. იოანე კრონშტადტელი – რას დაგვმართებ, უფალო?

 

31 მარტი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. მღვდელმთავარი ფილარეტ მოსკოველი – სანუგეშო წერილი ეპიდემიის ჟამს

 

25 მარტი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. ნილოს სინელის წერილი წმ. იოანე ოქროპირის ხილვების შესახებ

 

24 ოქტომბერი, 2019 წ.

გარდაცვალება: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – კეთილი ძია იანისი

 

25 სექტემბერი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – სასუფეველში შესვლის უფლება

 

29 მაისი 2019 წ.

საცდურები: დეკანოზი ანასტასი გოცოპულოსი – თვითხელდასხმული ვიკენტი ჩეკალინი და უკრაინის ეკლესიის „ავტოკეფალია“

 

23 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – სწავლებები სულიერი ცხოვრების შესახებ

 

20 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – იესოს ლოცვისათვის

 

19 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმიდა მამათა სწავლებების კრებული

 

18 აპრილი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – საუბარი ნიკოლოზ გოგოლის შესახებ

 

17 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ეფრემ ასური – გამოკრებილი სწავლებები

 

16 აპრილი 2019 წ.

გარდაცვალება: თხოვნა საიქიოდან. პეტრე სტოლიპინის შვილის ნაამბობი

 

14 აპრილი 2019 წ.

პატერიკები: სიმდაბლის ძალა

 

20 ნოემბერი 2018 წ.

ცხოვრება: ღირსი ნიკონ ოპტინელის წერილი დედისადმი

 

10 აგვისტო 2018 წ.

პატერიკები: მისაბაძი მგალითი

 

20 ივლისი 2018 წ.

ცხოვრება: წმ. ეპისკოპოსი ეგნატე ბრიანჩანინოვი – წერილები

 

22 ივნისი 2018 წ.

მოღვაწეობა: წმ. თეოფანე დაყუდებული – წმიდა მამათაგან გამოკრებილი სულიერი მარგალიტები

 

16 ივნისი 2018 წ.

ცოდვები: წმ. მამები სოდომური ცოდვის შესახებ

 

10 ივნისი 2018 წ.

მრწამსი: რა გველოდება საშინელი სამსჯავროს შემდეგ. „აპოკატასტასისის“ განხილვა წმიდა მამათა სწავლებების მიხედვით

 

2 ივნისი 2018 წ.

საცდურები: რატომ არის ქრისტიანისთვის მიუღებელი ე.წ. ბიოდინამიური სოფლის მეურნეობა

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა