martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი

საინტერესო გამოცემები

 
 
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბიოდინამიური მეურნეობა
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ეფრემ ასურის სწავლანი
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტი და ბავშვები
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სოდომური ცოდვის შესახებ
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

კანდელი

 

 

ტაძრად მიყვანება ყოვლადწმიდისა ღმრთისმშობელისა

21 ნოემბერი ძვ.სტ./4 დეკემბერი ახ.სტ.

 

ტროპარი
დღეს განგებულებისა ღმრთისა დასაბამი არს და საუკუნითგან საიდუმლოსა მის აღსრულებისა დაწყება, რამეთუ ტაძარსა შინა ღმრთისასა ქალწული დაემკვიდრების და ქრისტესა ყოველთა გვახარებს, ამას უღაღადოთ ხმა-მაღლად: გიხაროდენ განგებულებისა ღმრთისა აღსასრულო.

კონდაკი
ყოვლადწმიდა ტაძარი მაცხოვრისა, მრავალ პატიოსანი იგი ქალწული, სამღუდელო საუნჯე დიდებისა ღმრთისა, დღეს შეიყვანების ტაძრად უფლისა და მადლსა თანა შეიტანს სულისა წმიდისასა, რომელსა უგალობენ ანგელოსნი ღმრთისანი, რამეთუ ესე არს კარავი იგი ზეცათა.

 

ერთი ძველი, საღმრთო მოთხრობა, გადმოცემული ჩვენდამო წმიდათა მამათაგან, გვეტყვის ჩვენ, რომელ, ოდესაც ყოვლადწმიდა მარიამ შობითდან იყო მხოლოდ სამისა წლისა, მშობელთა მისთა, იოაკიმე და ანნამ, თანახმად აღთქმისა თვისისა, მიიყვანეს იგი იერუსალემს ტაძარსა შინა და მიაბარეს მუნ აღსაზრდელად, და იმ ჟამითგან იგი სწავლობდა საღმრთოსა წერილსა და ეჩვეოდა კეთილსა ზნეობასა. ეს არის ის შემთხვევა, რომელსა ჩვენ ახლა ვდღესასწაულობთ, ქრისტიანენო! მაშასადამე აწინდელი დღესასწაული ყოველთა მშობელთა, რომელთა უვიან ძენი და ასულნი და უყვარან იგინი, ასწავლის და აფრთხილებს, ადრითგანვე იფიქრონ სწავლა და აღზრდა მათი; ადრითგანვე დანერგონ გულთა შინა მათთა  ყოველი კეთილი ზნეობა და ჩვეულება. რა სახით უნდა აღასრულონ მათ ეს დიდი მოვალეობა? იოაკიმე და ანნამ თვისი მხოლოდშობილი ასული მიაბარეს ტაძარსა შინა მსახურთა ტაძრისათა; გარნა ეს იყო საკუთარი ღვთის განგებულება; ამას ყოველი მშობელი ვერ მიჰბაძავს და არცა გვაქვს ჩვენ ჩვეულებად მიბარება შვილთა ტაძართა შინა აღსაზრდელად. მაშასადამე როგორ უნდა მოიქცენ აწ მშობელნი? ისინი უნდა ეცადნენ, რომ თვით საკუთარი მათი სახლი და ოჯახი გარდაიქცეს საღმრთო საყდრად, აღმზრდელად და განმანათლებელად თვისთა შვილთა და ასულთა და ნაცვლად ტრაპეზისა მსახურთა თვით მშობელნი ადრითგანვე ზრდიდენ და ანათლებდენ თვისთა შვილთა.

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე)

 

ენა იმას ქადაგებს და იმეორებს, რაც გულს უყვარს და რაზედაცაა მიმსჭვალული; ბაგეები ამხელენ ჩვენი გულის საიდუმლოებს.

 

მრავალსიტყვაობას ცოდვა მოსდევს ხოლმე, სიტყვაუხვობა სიბრძნის და ცოდნის ნაკლებობის მაჩვენებელია.

 

ვისაც დუმილი უყვარს, ის თვითონაც მშვიდადაა და მოყვასსაც არ აწყენინებს.

 

ბევრი ესაუბრე ღმერთს, ცოტა ელაპარაკე ადამიანებს.

წმ. ეფრემ ასური

 

მარხვა გულმოდგინე მეთვალყურეობაა, რომ არაფერმა დააზიანოს ჩვენი სული. მარხვა მეთვალყურეობაა აზრებისა, დაცვაა ხედვისა საზიანო სანახაობებისგან, სმენისა – სულის დამაზიანებელი საუბრებისგან, ენისა – ბილწი და ამაო სიტყვებისგან, ბაგეებისა – უჯერო საკვებისაგან.

წმ. იონე მაქსიმოვიჩი, შანხაელი

 

თუკი გლახაკს იხილავ, შეეწიე; მტერს თუ დაინახავ, შეურიგდი; თუკი მეგობარს ბედნიერს ნახავ, ნუ შეგშურდება; თუკი ლამაზ ქალს დაინახავ, გვერდი აუარე. დაე იმარხულონ არა მხოლოდ ბაგეებმა, არამედ მხედველობამაც, სმენამაც, ფეხებმაც, ხელებმაც და ჩვენი სხეულის ყველა ნაწილმა. დაე ხელებმა იმარხულონ – სუფთანი იყვნენ მტაცებლობისა და მომხვეჭელობისაგან. დაე იმარხულონ ფეხებმა – თავი დაანებონ უსჯულო სანახაობებზე სიარულს. დაე იმარხულონ თვალებმა – მიეჩვიონ, რომ არ მიისწრაფოდნენ მშვენიერი სახეებისკენ, არ მიაშტერდნენ სხვის სილამაზეს. ცქერა თვალთა საკვებია: თუკი ის უსჯულო და აკრძალულია, მარხვას აზიანებს და სულის ცხონებას ანგრევს; თუკი კანონიერი და დაშვებულია, მარხვას ამშვენებს. ყველაზე დიდი სისულელე იქნებოდა, საკვებიდან ისიც შეგვეზღუდა, რაც დაშვებულია, ხოლო თვალებით ისიც შთაგვენთქა, რაც აკრძალულია. შენ ხორცს არ მიირთმევ? თვალებითაც ნუ შეჭამ საჩოთიროს. დაე სმენამაც იმარხულოს; მისი მარხვა ისაა, რომ არ შეიწყნაროს ავსიტყვაობა და ცილისწამება; ამბობს: „არა შეიწყნაროთ სასმენელი ამაო“ (გამ. 23,1). დაე ენამაც იმარხულოს ბილწსიტყვაობისა და ლანძღვისაგან. რა სარგებელია, თუკი ფრინველისა და თევზისაგან თავს ვიკავებთ, ხოლო ძმებს ვღრღნით და ვჭამთ? ავისმეტყველი კაცი ძმის ხორცის მჭამელია, მისი სხეულის მღრღნელია.

წმ. იოანე ოქროპირი

 

წმიდა წერილი ამბობს: „შეიყუარო მოყუასი შენი, ვითარცა თავი თვისი“ (მათ. 22,39). ნუ იტყვი: ეს სათნოება დიდია და არ ძალმიძს მისი მოხვეჭა. როგორ შემიძლია შევიყვარო მოყვასი საკუთარი თავივით? მის გაჭირვებებზე როგორ ვიზრუნო ისე, როგორც საკუთარზე, მით უმეტეს მის გულში დაფარულზე, რომელიც არავინ უწყის? ნუ გაგიტაცებს ამგვარი ფიქრები, არამედ ღმრთის სასოებით შეუდექი ამ სათნოების აღსრულებას, უჩვენე უფალს სურვილი და მცდელობა და ღმრთის შეწევნას მიიღებ, რომელიც დაგეხმარება სათნოების აღსრულებაში. წარმოიდგინე ორი კიბე: ერთს ზეცაში აყავხარ, ხოლო მეორეს ჯოჯოხეთში ჩაყავხარ, შენ კი ამ კიბეებს შორის მიწაზე დგახარ. ნუ იტყვი: როგორ ავფრინდები მიწიდან და მივწვდები იმ კიბის თავს? ეს შეუძლებელია და ღმერთი ამას არც ითხოვს შენგან. შენ მხოლოდ თავი დაიცავი, რომ ქვემოთ არ ჩახვიდე. მოყვასს ბოროტებას ნუ გაუკეთებ, ცუდს ნურაფერს ეტყვი, ცილს ნუ დასწამებ, შეურაცხყოფას ნუ მიაყენებ. ამგვარად, ნელ-ნელა მას სიკეთესაც გაუკეთებ – სიტყვით ანუგეშებ, თანაუგძნობ, შეეწევი იმით, რასაც საჭიროებს. ასე ახვალ ერთი საფეხურიდან მეორეზე და ღმრთის შეწევნით კიბის თავსაც მიაღწევ. მოყვასის შეწევნაში თანდათანობით იქამდეც მიხვალ, რომ სიკეთესა და წარმატებას მისთვის ისევე მოინდომებ, როგორც საკუთარი თავისთვის. სწორედ ეს არის „შეიყუარო მოყუასი შენი, ვითარცა თავი თვისი.  

ღირსი აბბა დოროთ

 

ვის არ სურს თავისუფლება? ის ყველას უნდა, მაგრამ საჭიროა ვიცოდეთ, რა არის თავისუფლება და როგორ მოვიპოვოთ... იმისთვის, რომ გავთავისუფლდეთ, პირველ ყოვლისა უნდა „შევკრათ“ საკუთარი თავი. რაც მეტად შეკრავ თავს, მით მეტი თავისუფლება ექნება შენს სულს... საკუთარ თავში ვნებები უნდა შეკრა, რომ ვერ შეძლონ შენი დაუფლება; თავი უნდა შეკრა, რომ მოყვასს ზიანი არ მიაყენო... ადამიანები, ჩვეულებრივ, ეძიებენ თავისუფლებას, რომ აკეთონ „რაც გინდა“. მაგრამ ეს არაა თავისუფლება, არამედ – ცოდვის ძალაუფლება შენზე. თავისუფლება – სიძვის აღსრულების, ან თავშეუკავებლად ჭამისა და თრობის, ან გულღვარძლიანობის, ძალადობისა და მკვლელობის, ან სხვა ამის მსგავსის – სულაც არაა თავისუფლება, არამედ როგორც უფალმა თქვა: „ყოველმან რომელმან ქმნეს ცოდვაჲ, მონაჲ არს იგი ცოდვისაჲ“. ბევრი ლოცვაა საჭირო ამ მონობისგან გასათავისუფლებლად. ჩვენ ვფიქრობთ, ჭეშმარიტი თავისუფლება ისაა, რომ არ სცოდავდე, რომ მთელი გულითა და მთელი ძალით გიყვარდეს ღმერთი და მოყვასი. ჭეშმარიტი თავისუფლება – ესაა მუდმივად ღმერთთან ყოფნა.

ბერი სილუან ათონელი

 

იტყვი: „მე ღარიბი ვარ“. დაე ეგრე იყოს, მაინც გაეცი. გაეცი იქიდან, რაც გაქვს, რადგან ღმერთი არ ითხოვს ჩვენს შესაძლებლობაზე აღმატებულს. შენ პურს მისცემ, სხვა – ჭიქა ღვინოს, სხვა კიდევ – სამოსს, და ამგვარად, ერთობლივი შენაწირით ერთი კაცის გასაჭირი დასრულდება.

წმ. გრიგოლ ნოსელი

 

განსაცდელები ღვთის სიყვარულისა და მოწყალების უეჭველი მოწმობაა, ამიტომაც გვმართებს ვმადლობდეთ მათთვის ღმერთს. განსაცდელები ადამიანის არასრულყოფილებას სჭირდება – იმისათვის რომ ის სრულყოფილი გახდეს. ისინი სულიერ ხედვას ანიჭებენ ღვთის მოყვარულებს და დაანახებენ ჭეშმარიტების ნათელს; შეეწევინ მათ იმაში, რომ ჭვრეტდნენ არა მხოლოდ ახლო მყოფ, არამედ უშორეს საგნებსაც; ისინი გონებასაც განამტკიცებენ და საშუალებას აძლევენ მას, იფიქროს არა მხოლოდ მისაწვდომზე, არამედ მიუწვდომელზეც, და არა მხოლოდ იფიქროს, არამედ შეიმეცნოს კიდეც, რამეთუ სრულყოფილებაში სრული შემეცნებაა დაუნჯებული. და თუ სრულყოფილება განსაცდელებისგან იშვება, იგივე შეიძლება ითქვას შემეცნებაზეც – რამდენადაც შემეცნება წინ უძღვის სრულყოფილებას. მაშ ასე, იმისათვის, რომ სრულყოფილებას მივაღწიოთ, ჩვენ უნდა გავიაროთ განსაცდელები.

წმ. ნექტარიოს ეგინელი

 

ისე არაფერი აახლოებს გულს ღმერთთან, როგორც მოწყალება.

წმ. ისააკ ასური

 

ეცადე, ძმაო, გულის ძლევას, რომ შეურაცხმყოფელი არ მოიძულო, თორემ ქრისტეს მორჩილი არ იქნები და ვინცა ამას ვერ ძლევს, იგი უსათუოდ მონა იქნება მარადის გულძვირობისა და ლოცვა მისი შეუწყნარებელი დარჩება.
არა არს არც ერთი სათნოება ისე მაღალი და კაცის დამაგვირგვინებელი და გამწმენდელი, როგორიც არის შეურაცხმყოფელის და მტერის სიყვარული.
ჰოი სანატრელი ესე ძლევამოსილება, რომელიც ანგელოზთაცა აკვირვებს.
ეს ძვირფასი ძლევამოსილი სათნოება იმას ექნება, ვისაც გულის სიღრმით ცნობილი აქვს თავისი უღირსება და მისდევს შინაგან მაღალ სიმდაბლეს ქრისტეს მიბაძვით.
სიბრძნე ზეციერი ნაყოფობს შეურაცხყმყოფელთა არ მოძულებით, ხოლო სიბრძნე ქვეყნიერი ნაყოფობს მაქებელთაგან.

წმ. ალექსი ბერი (შუშანია)

 

თუკი ჩვენ კეთილად ვიცხოვრებთ, მთელი ქვეყანაც რომ ცუდს ამბობდეს ჩვენზე, მაშინაც კი ყველაზე ბედნიერები ვიქნებით და მოვიზიდავთ ყველა ცხონების მსურველს, რადგან ისინი დაუჯერებენ არა უკეთურთა ავსიტყვაობას, არამედ კეთილ ცხოვრებას. ჭეშმარიტად, სიკეთის ხმა ყველა საყვირზე ხმამაღალია, და წმინდა ცხოვრება მზეზე მეტად ბრწყინავს, თუნდაც რომ ავის მეტყველნი უთვალავნი იყვნენ. ამგვარად, თუკი ჩვენ გვექნება ყველა ხსენებული სათნოება: თუკი ვიქნებით მშვიდნი, თავმდაბალნი, მოწყალენი, სიწმინდის დამმარხველნი, მშვიდობისმყოფელნი, შეურაცხყოფას შეურაცხყოფით არ ვუპასუხებთ, არამედ პირიქით, სიხარულითაც მივიღებთ, მაშინ ყველა ჩვენს მაცქერალს ამით მოვიზიდავთ არა ნაკლებად, ვიდრე სასწაულებით, და ყველა ხალისით წამოვა ჩვენკენ, თუნდაც რომ ნადირივით დაუმორჩილებელი იყოს, თუნდაც რომ ბოროტი სულივით ცბიერი იყოს, ერთი სიტყვით, როგორი უვარგისიც გინდა იყოს.

წმ. იოანე ოქროპირი

 

ვიტანჯებით იმიტომ, რომ არ გვიყვარს ძმა. უფალი ამბობს: „გიყვარდეთ ერთმანეთი და ჩემი მოწაფეები იქნებით“. ძმის სიყვარულისთვის მოდის ჩვენთან ღვთის სიყვარული. ტკბილია სიყვარული ღვთისა; ის სული  წმიდის ნიჭია და სრულად მხოლოდ სული წმიდის მიერ შეიცნობა. მაგრამ არის საშუალო სიყვარული, რომელიც ადამიანს აქვს მაშინ, როდესაც ცდილობს ქრისტეს მცნებების დაცვას და ეშინია, რაიმეთი არ შეურაცხყოს ღმერთი; ესეც კარგია. ყოველდღიურად უნდა ვაიძულოთ თავი სიკეთის საკეთებლად და მთელი ძალით ვეცადოთ – ვისწავლოთ ქრისტესმიერი სიმდაბლე.

წმ. სილუან ათონელი

 

ერთნი ფულს აგროვებენ, ხოლო შენ ლოცვები და მოწყალებანი დააგროვე.

წმ. მაკარი დიდი

 

ხედავ წმინდანების ამ ურიცხვ დასებს? მათგან არავინ ასულა ზეცაში დალხენილი ცხოვრებით, ყველა ისინი მრავალი გაჭირვებით ავიდნენ იქ.

წმ. ისააკ ასური

 

იტყვი: ნუთუ არ უნდა გვძულდეს თვით მტრებიცა და წარმართებიც? უნდა გვძულდეს არა ისინი, არამედ მათი სწავლება, არა ადამიანი, არამედ მანკიერი ცხოვრება და გამრუდებული ნება. ადამიანი ღვთის ქმნილებაა, ხოლო ცთომილება – ეშმაკისა. ამიტომ ნუ შეურევ ღვთისას ეშმაკისაში.

წმ. იოანე ოქროპირი

 

ნელ-ნელა მიაჩვიე შენი გული, თქვას თითოეულ ძმაზე: „ის ჩემზე უკეთესია“. ამით შენ ისწავლი, ჩათვალო საკუთარი თავი ყველა ადამიანზე ცოდვილად. მაშინ სული წმიდა მოვა და დაიმკვიდრებს შენთან.

ეგვიპტური პატერიკი

 

თესე მოწყალება გლახაკთა ხელებში და ელოდე აღდგომას, მაშინ მიხვალ და მოიმკი სიხარულის მოსავალს.

წმ. ეფრემ ასური

 

ნუ მიბაძავთ მოდას! ის ადამიანებს მოკრძალების დაკარგვას აიძულებს. მოციქული პავლე ამბობს, რომ ქალმა თავი უნდა შეიმკოს არა თმების წნულებით, არა სამოსით, არამედ სიმდაბლით, სიმშვიდით და მორცხვობით. ამიტომაც დედებმა უნდა იზრუნონ, რომ მათი ქალიშვილები სახლშიაც კი მოკრძალებით იცვამდნენ, ხოლო ტაძარში, და მით უფრო მონასტერში, განსაკუთრებით მოკრძალებული სამოსით დადიოდნენ, რომ არავინ დააბრკოლონ და უფალი არ განარისხონ.

სქემიღუმენი საბა ოსტაპენკო

 

ნეტარ ხარ შენ, მართალთა ეკლესიაო, რამეთუ მეუფეთა მეუფემ შენ შორის დაიდგა საყდარი. შენი საძირკველი არასოდეს შეირყევა, რამეთუ უფალია შენი მცველი; და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ მოგერევიან შენ, მტაცებელი მგლები ვერ შემუსრავენ და ვერ შეასუსტებენ შენს სიმტკიცეს. ო, რა დიდებული და მშვენიერი ხარ შენ, სახლო ღმრთისაო!

წმ. ეფრემ ასური

 

როდესაც ღმერთის დამსჯელ თითს დაინახავთ, ნუ გაიკვირვებთ, რატომ გვიახლოვდებაო იგი. უმჯობესია ღმერთის მოწყალებამ განგაცვიფროთ, რამეთუ არ არსებობს ცოდვა, ჩვენში რომ არ აღესრულებოდეს... უმრავლესობა არც კი უფიქრდება, თუ რას ნიშნავს იყო მართლმადიდებელი, უგულებელყოფენ ყველაფერს, რაც საღმრთოა. სასულიერო პირები ხელდასხმას ფულით ან საჩუქრებით იღებენ. მრავალ მათგანს სამარცხვინოდ შეუცოდავს ქალთან ან სხვა ხორციელი ცოდვა ჩაუდენია. ისინი უპატიოსნობითა და სულიერი სიბნელით არიან მოცულნი. ცოდვას სჩადიან და წმიდა ტრაპეზთან მიახლოებას ბედავენ. ჰოი, შეიწყალე, ღმერთო, ისინი. აღსარებაზე ქრთამით მიუტევებენ უმძიმეს ცოდვებს და ნებას რთავენ წმიდა ზიარება სინანულის გარეშე მიიღონ. ხშირია ღმრთის გმობა და მკრეხელობა, როდესაც სიცოცხლეს უნდა ვწირავდეთ ღმერთის სახელისათვის; ვწყევლით მოძმეებს და ამით საკუთარ თავს ვიწყევლით; ღმერთის სახელით ვიფიცებთ და დაუფიქრებლად ვარღვევთ ფიცს. ვდრტვინავთ ღმერთზე: ერთი – წვიმის გამო, მეორე – რატომ არ წვიმსო, მესამე – რატომ არიანო ერთნი მდიდარნი, სხვები კი ღატაკნი. ერთი სიტყვით, უფლის მსაჯულები ვხდებით. ყველგან სიშიშვლეა – არა მარტო კაცები არიან სანახევროდ შიშველნი, არც მდედრობითი სქესი ავლენს რამენაირ მოკრძალებას. გოგონები გარყვნილებას მისცემიან, ქვრივებს მამაკაცების შური წვავს. საეკლესიო დღესასწაულებს ცეკვები, სიმღერები, სიმთვრალე და აღმაშფოთებელი ჩვეულებები ახლავს... ადამიანის ან პირუტყვის დასნეულებისას ყველა შემლოცველებისა და ჯადოქრებისაკენ ისწრაფვის, გვერდს უვლიან ღმერთს, ეკლესიასა და პატიოსან ექიმებს. არ არსებობს დღე, რომ გაუმაძღრობაში, ლოთობაში, ხორციელ აღვირახსნილობაში, შურიანობაში, ქურდობასა და მკვლელობაში არ ვმონაწილეობდეთ... ამ ყოველივემ საჯარო ხასიათი შეიძინა, ხოლო იმაზე, რაც დაფარულად ხდება, საუბარიც კი სირცხვილია. ამგვარი მდგომარეობა, თუკი უკეთესობისკენ არ შეიცვლება, დამსახურებულ სასჯელთან მიგვიყვანს.

წმ. იოსებ ვრიენიოსი, წინასწარმეტყველება კონსტანტინოპოლის დაცემის შესახებ

 

ეს სამსჯავრო იქნება ერთადერთი, საბოლოო და საშინელი, და უფრო სამართლიანი, ვიდრე საშინელი, ან, უკეთ რომ ვთქვათ, იმიტომაცაა საშინელი, რომ სამართლიანია. მაშინ დაიდგმება საყდრები, ძველი დღეთა (დან. 7,9) დაჯდება, წიგნები გადაიშლება, ცეცხლოვანი მდინარე დაიწყებს დენას, თვალთა წინაშე წარმოდგებიან განმზადებული ნათელი და ბნელი: „და გამოვიდოდიან კეთილის მოქმედნი აღდგომასა ცხორებისასა“, რომელიც აწ დაფარულია ქრისტეში, ხოლო ბოლოს მასთან ერთად გაცხადდება, „ხოლო ბოროტის მოქმედნი აღდგომასა სასჯელისასა“ (იოან. 5,29), რომლებიც, ურწმუნონი, უკვე განსაჯა განმსჯელმა სიტყვამ (იოან. 12,48). და პირველნი დაიმკვიდრებენ გამოუთქმელ ნათელს და წმიდა სამების ჭვრეტას... ხოლო მეორეთა ხვედრი, სხვა ყველაფერთან ერთად, იქნება ტანჯვა, ან, უკეთ რომ ვთქვათ, ყველაზე უწინ, განგდება ღვთისგან და სირცხვილი, რასაც დასასრული არ ექნება.

წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი

 

ეს საუკუნე სინანულის საუკუნეა, ხოლო ის – მიგებისა; ეს – კეთებისა, ის – გადახდისა; ეს – მოთმინებისა, ის – ნუგეშისცემისა. აწ ღმერთი დამხმარეა მათი, ვინც ბოროტი გზიდან მოიქცევა, ხოლო მაშინ – საშინელი და მიუკერძოებელი გამომეძიებელი კაცთა საქმეებისა, სიტყვებისა და გულისსიტყვებისა. აწ ვსარგებლობთ სულგრძელებით, მაშინ შევიცნობთ მართლმსაჯულებას, როცა აღვდგებით – ერთნი მარადიული სასჯელისათვის, ხოლო სხვები მარადიული ცხოვრებისათვის, და ყველა მიიღებს საქმეების მიხედვით.

წმ. ბასილი დიდი

 

ისიც იცოდე, ძმაო, რომ ღმერთი, რომელმაც შენ გაგაჩინა, არის ღმერთი ყველგან მყოფი, ყოვლის მცოდნე, ის ხედავს ყოველსავე, რასაც ჩვენ ვიქმთ და ვამბობთ. ამიტომ, როცა იგინები და ილანძღები, ნუ გვარწმუნებ, რომ შენა გრწამს ღმერთი; შენ რომ ღმერთი გრწამდეს, არც იკადრებდი ლანძღვა-გინებას, ისევე როგორც არ იკადრებდი ქვეყნიურის ხელმწიფის წინაშე რაიმე ცუდს სიტყვას.

სიონის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ძმობა, 1913 წ.

 

თუკი ადამიანი საკუთარ თავზე მუშაობას არ დაიწყებს, მაშინ ეშმაკი მას სხვა სამუშაოს გამოუძებნის – სხვების ნაკლოვანებების მოძიებას.

წმ. პაისი ათონელი

 

სიახლეები

18 ივნისი 2022

განმარტება: წმ. იოანე ოქროპირი – თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ

 

15 აპრილი 2022

მოღვაწეობა: არქიმანდრიტი ეფრემ ფილოთეველი (არიზონელი) – სწავლებები

 

10 აპრილი, 2021

მოღვაწეობა: წმ. იოანე სინელი – კლემაქსი, რომელ არს კიბე (წმ. ეფთვიმე მთაწმიდელის თარგმნილი, შესწორებული გამოცემა)

 

3 მარტი, 2021

ცხოვრება: წმ. მღვდელმთავარი ფილარეტ მოსკოველი – რა უნდა ვქნათ ეპიდემიის ჟამს

 

12 დეკემბერი, 2020

პატერიკები: არა წადილი შენი, არამედ როგორც ინებებს ღმერთი

 

19 ნოემბერი, 2020

მოღვაწეობა: მოღვაწეობა: წმ. იოანე კრონშტადტელი – სულიერი ცხოვრების შესახებ, დღიურებიდან. ნაწილი მეორე

 
16 ნოემბერი, 2020 წ.

მოღვაწეობა: წმ. იოანე კრონშტადტელი – სულიერი ცხოვრების შესახებ, დღიურებიდან. ნაწილი პირველი

 

20 ოქტომბერი, 2020 წ.

განმარტება: განმარტება ფსალმუნის მუხლისა: ნეტარ არს, რომელმან გულისხმა-ყოს გლახაკისა და დავრდომილისაჲ, დღესა ბოროტსა იხსნას იგი უფალმან.

 

14 ოქტომბერი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. ეფრემ ასური – თუკი ღმერთს რაიმეს სთხოვ

 

28 აპრილი, 2020 წ.

პატერიკები: ათონელი ბერის უცნაური განსაცდელი

 

8 აპრილი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. პაისი ველიჩკოვსკის პასუხი ცხონების შესახებ

 

6 აპრილი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. იოანე კრონშტადტელი – რას დაგვმართებ, უფალო?

 

31 მარტი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. მღვდელმთავარი ფილარეტ მოსკოველი – სანუგეშო წერილი ეპიდემიის ჟამს

 

25 მარტი, 2020 წ.

ცხოვრება: წმ. ნილოს სინელის წერილი წმ. იოანე ოქროპირის ხილვების შესახებ

 

24 ოქტომბერი, 2019 წ.

გარდაცვალება: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – კეთილი ძია იანისი

 

25 სექტემბერი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – სასუფეველში შესვლის უფლება

 

29 მაისი 2019 წ.

საცდურები: დეკანოზი ანასტასი გოცოპულოსი – თვითხელდასხმული ვიკენტი ჩეკალინი და უკრაინის ეკლესიის „ავტოკეფალია“

 

23 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – სწავლებები სულიერი ცხოვრების შესახებ

 

20 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – იესოს ლოცვისათვის

 

19 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმიდა მამათა სწავლებების კრებული

 

18 აპრილი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – საუბარი ნიკოლოზ გოგოლის შესახებ

 

17 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ეფრემ ასური – გამოკრებილი სწავლებები

 

16 აპრილი 2019 წ.

გარდაცვალება: თხოვნა საიქიოდან. პეტრე სტოლიპინის შვილის ნაამბობი

 

14 აპრილი 2019 წ.

პატერიკები: სიმდაბლის ძალა

 

20 ნოემბერი 2018 წ.

ცხოვრება: ღირსი ნიკონ ოპტინელის წერილი დედისადმი

 

10 აგვისტო 2018 წ.

პატერიკები: მისაბაძი მგალითი

 

20 ივლისი 2018 წ.

ცხოვრება: წმ. ეპისკოპოსი ეგნატე ბრიანჩანინოვი – წერილები

 

22 ივნისი 2018 წ.

მოღვაწეობა: წმ. თეოფანე დაყუდებული – წმიდა მამათაგან გამოკრებილი სულიერი მარგალიტები

 

16 ივნისი 2018 წ.

ცოდვები: წმ. მამები სოდომური ცოდვის შესახებ

 

10 ივნისი 2018 წ.

მრწამსი: რა გველოდება საშინელი სამსჯავროს შემდეგ. „აპოკატასტასისის“ განხილვა წმიდა მამათა სწავლებების მიხედვით

 

2 ივნისი 2018 წ.

საცდურები: რატომ არის ქრისტიანისთვის მიუღებელი ე.წ. ბიოდინამიური სოფლის მეურნეობა

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა