martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ეკლესიური ცხოვრებისა და საეკლესიო წესებისათვის

თავი 8

სხვა საეკლესიო საკითხები

16. რატომაა ეკლესიის მიერ დაწესებული დღესასწაულებზე უქმობა?

ეკლესია მოუწოდებს მორწმუნეებს, ის დღეები, როცა დიდი საეკლესიო დღესასწაულები აღინიშნება, სრულად მიუძღვნან ღმერთს და სულისთვის ზრუნვაში გაატარონ. ასეთ დღეებში ძირითადად იგულისხმება კვირა დღეები და 12 დიდი დღესასწაული, ასევე ბრწყინვალე შვიდეული. წმ. იოანე ოქროპირი ამბობს: „კვირაში შვიდი დღეა; და ეს შვიდი დღე ღმერთმა გაგვიყო არა იმგვარად, რომ თავისთვის მეტი აეღო და ჩვენთვის ნაკლები მოეცა; შუაზეც კი არ გაყო... არამედ შენ ექვსი დღე გამოგიყო, თავისთვის კი ერთი დაიტოვა. და შენ კი ამ დღესაც არ გსურს, რომ მთელი დღის განმავლობაში თავი შეიკავო ამსოფლიური საქმეებისგან; რასაც მკრეხელები სჩადიან, იმაზე კადნიერდები შენც ამ დღესთან მიმართებით, როცა იტაცებ მას და იყენებ ამსოფლიური საზრუნავისთვის, მაშინ როცა ის ნაკურთხი და დანიშნულია სულიერი სწავლებების მოსასმენად“.[1] წმ. გრიგოლ პალამა ასე გვმოძღვრავს: „კვირის პირველ დღეს (ანუ კვირა დღეს) უფლის დღე ეწოდება, ვინაიდან იგი უფალს ეძღვნება – უფალს, რომელიც სწორედ ამ დღეს აღდგა მკვდრეთით და წინასწარ გვაუწყა საყოველთაო აღდგომის შესახებ, და დაგვარწმუნა, რომ უეჭველად მოიწევა ეს დღე – დღე აღდგომისა, როცა განქარდება ყოველგვარი მსოფლიო ზრუნვა. „წმიდა-ყავ“ დღე ესე და ამქვეყნიური საქმეების კეთებას თავი ანებე, გარდა აუცილებელი საქმეებისა. შენს ხელქვეითებსაც და ოჯახის წევრებსაც თავისუფლება მიანიჭე, რათა ყველამ ერთად განადიდოთ ის, ვინც სიკვდილისაგან გამოგვიხსნა და, აღდგა რა, ჩვენი ბუნებაც თანა-აღადგინა მკვდრეთით; რათა ამ დღეს მოიხსენებდე საუკუნო ცხოვრებას და სწავლობდე ღვთის მცნებებსა და სამართალს; და რათა გამოსცდიდე საკუთარ თავს – ხომ არაფერი გამოგრჩა, ხომ არ დაარღვიე რომელიმე მცნება, და ცდილობდე ყოველმხრივ გამოასწორო საქმე; და რათა ამ დღეს საღვთისმსახურო შეკრებას დაესწრო ღვთის ტაძარში და გულწრფელი რწმენითა და სუფთა სინდისით მიეახლო ქრისტეს წმიდა ხორცსა და სისხლს; რათა საფუძველი დაუდო უფრო მკაცრ ცხოვრებას, განუწყვეტლივ განაახლებდე საკუთარ თავს და ემზადებოდე მომავალი ზეციური სიკეთეების მისაღებად. ამგვარად შენ წმიდა-ჰყოფ შაბათს და იშაბათებ ბოროტებისგან განშორებას. კვირა დღეს კი დიდი დღესასწაულებიც შეუერთე და ამ დღეებშიც იგივე გააკეთე, იგივესგან შეიკავე თავი“.[2]

დღესასწაულზე საჭიროა ლოცვა, სულისთვის სასარგებლო სასმენელი და საკითხავი, მოწყალების საქმე. დანარჩენი საქმეებიდან უნდა გაკეთდეს ის, რაც აუცილებელი და გადაუდებელია. ცოდვაა არა თვითონ საქმე – კერვა, რეცხვა და სხვ., არამედ სულიერის უგულებელყოფა და მატერიალურისადამი დამონება. სამწუხაროდ, დღესასწაულის არსი ხშირად არასწორად ესმით; ამბობენ, ამ დღეს არ შეიძლება ბანაობა, ფიზიკური შრომა (კერვა, რეცხვა, დაბარვა), სამაგიეროდ დროს ატარებენ ტელევიზორთან სიბილწის ყურებაში, ჭორაობაში, ლოთობაში და სხვა სულის სავნებელ საქმიანობაში. თუ რაიმე საქმის გადადება ვინმეს ზიანს მოუტანს, ეკლესია არ გვიკრძალავს ამ შემთხვევაში შრომას, რადგან როგორც წმიდა წერილი ამბობს, „შაბათი კაცისათვის დაებადა, და არა თუ კაცი შაბათისათვის“ (მარკ. 2,27).

 

[1] Св. Иоанн Златоуст, Слово в день Богоявления. Т.2, кн.1.

[2] Святитель Григорий Палама. Десятословие по Христианскому Законоположению, гл.8, Добротолюбие, Т.5.

 

შემდეგი

სარჩევი

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა