martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ეკლესიური ცხოვრებისა და საეკლესიო წესებისათვის

თავი 7

ლოცვა

14. რა დანიშნულება აქვს სანთელს, კანდელს, საკმეველს?

საეკლესიო ღვთისმსახურებაში სანთლის, კანდლისა და საკმევლის გამოყენება ჯერ კიდევ ძველი აღთქმის პერიოდში იქნა დაწესებული, შემდეგ ეს წესი, ღვთის ნებით, ახალი აღთქმის ეკლესიაშიც შენარჩუნებულ იქნა. სანთელი, კანდელი და საკმეველი გვეხმარება ლოცვაში, ხელს უწყობს ლოცვითი განწყობის შექმნას. სანთლისა და კანდლისგან გამოცემული ნათელი სიმბოლოა სულიერი ნათლისა, რომელსაც საღვთო ჭეშმარიტება ავრცელებს; საკმეველი ღვთისადმი შეწირული ლოცვის სიმბოლოა. სანთლისგან, კანდლისგან და საკმევლისგან გამოცემული ნათელი და სურნელება მორწმუნე ადამიანს ლოცვისა და სინანულისთვის განაწყობს, მის აზრებს ზეციერისკენ მიმართავს. როგორც სანთელი იწვის და გამოსცემს სინათლეს, სითბოს და კეთილსურნელებას, ასეთივე უნდა იყოს ქრისტიანის ცხოვრება, ასე უნდა იწვოდეს იგი მოყვასის სიყვარულში და უფლის დიდებაში, გარშემომყოფებს თავისი ცხოვრებით სულიერ სინათლეს, სითბოს და სურნელებას უნდა გადასცემდეს. როდესაც მორწმუნე სანთელს და საკმეველს აკეთებს, ანდა ყიდულობს, ამით ის თავის შრომას ან თანხას სწირავს ღვთის სადიდებლად. თვითონ ღმერთს არ სჭირდება არც ცვილი, არც ცეცხლი, არც საკმეველი, მას ჩვენი სულიერი განწმენდა და ცხონება სურს. წმ. იოანე ოქროპირი ამბობს: „ღმერთი იღებს ჩვენს შენაწირებს არა იმიტომ, რომ სჭირდება ისინი, არამედ იმიტომ, რომ მათი საშუალებითაც გამოიხატებოდეს ჩვენი მადლიერება“.[1]

 

[1] წმ, იოანე ოქროპირი, შესაქმის (დაბადების) წიგნის განმარტება, საუბ 18-ე. დაბ. 3,20-22. რუს. გამ. ტ 4, გვ.163.

 

შემდეგი

სარჩევი

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა