martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ეკლესიური ცხოვრებისა და საეკლესიო წესებისათვის

თავი 7

ლოცვა

5. რა არის მთავარი ლოცვის დროს, როდის ისმენს ღმერთი ჩვენს ლოცვას?

ლოცვის დროს მთავარია ვილოცოთ ღვთის შიშით, ყურადღებით, საკუთარი ცოდვილობის განცდით, შემუსვრილი და დამდაბლებული გულით, მოყვასის ცოდვათა მიმტევებელი გულით; ამის მაგალითი მოცემული გვაქვს სახარებაში, სადაც მოხსენებულია მეზვერე, რომელიც სიმდაბლისა და სინანულის გამო თავაწეული ლოცვასაც კი ვერ ბედავდა. წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი წერს: „საჭიროა ლოცვა არა მხოლოდ სიტყვებით, არამედ გონებითაც, მაგრამ არა მარტო გონებით, არამედ გულითაც; გონება ცხადად უნდა ხედავდეს და აცნობიერებდეს იმას, რაც სიტყვით გამოითქმის, და გული უნდა გრძნობდეს, რასაც ზრახავს ამ დროს გონება. ეს ყოველივე ერთობლივად არის ნამდვილი ლოცვა, და თუკი შენს ლოცვას ამისგან რაიმე აკლია, მაშინ ის ან არასრულყოფილი ლოცვაა, ან სულაც არაა ლოცვა“.[1]

სახარება გვასწავლის, რომ თუ გვინდა უფალმა ისმინოს ჩვენი ვედრება და მოგვიტევოს ცოდვები, უნდა მივუტევოთ მათ, ვინც რაიმე უსამართლობა ჩაიდინა ჩვენს მიმართ. წმ. ესაია განდეგილი ამბობს: „ვისაც გულში წყენა და შურისძიების სურვილი აქვს, მისი ლოცვა და ღვაწლი ამაოა“.[2] ლოცვის დროს უნდა ვეცადოთ, ჩვენი გონება ლოცვის სიტყვებზე იყოს მიპყრობილი და აქეთ-იქით არ მიმოიქცეოდეს, უნდა გვახსოვდეს, რომ უფლის წიმაშე ვდგავართ და ჩვენს ყოველ გულისსიტყვას უფალი ხედავს. და ბოლოს, როგორც წმ. იოანე ოქროპირი ამბობს: „მოუსმინე ღმერთს მცნებებში, რომ მან მოგისმინოს ლოცვებში“.[3]

 

[1] წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი, უხილავი ბრძოლა, ნაწ.1, თ.47.

[2] Еп. Игнатий Брянчанинов, Отечник, Авва Исаия, гл.47. М. 2011, стр. 121.

[3] წმ. იოანე ოქროპირი, საუბრები ქანდაკებებზე, საუბ. 15. რუს. გამოც. ტ.2, წ.1.

 

შემდეგი

სარჩევი

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა