martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ეკლესიური ცხოვრებისა და საეკლესიო წესებისათვის

თავი 7

ლოცვა

13. შეიძლება თუ არა არამართლმადიდებლურ ტაძარში სალოცავად შესვლა, როდესაც იქ არ აღესრულება მსახურება?
წმ. თეოდორე სტუდიელს სულიერმა შვილებმა დაუსვეს ამგვარი შეკითხვა: „კითხვა 3. – ტაძრების შესახებ, რომლებიც შებილწული და დაკავებულია იმ მღვდლების მიერ, რომლებიც მწვალებლობას ეზიარნენ; დასაშვებია თუ არა ასეთ ტაძრებში შესვლა ლოცვისა და ფსალმუნთგალობისთვის?“ წმ. მამა პასუხობს: „არამც და არამც არ შეიძლება ასეთ ტაძრებში შესვლა ხსენებული მიზნებისთვის, რამეთუ დაწერილია: „აჰა ესერა დაეტეოს თქუენგან სახლი თქუენი ოხრად“ (მათ. 23,38). ნამდვილად, როგორც კი შეიტანეს ერესი, განეშორა იმ ადგილების მფარველი ანგელოზი, ბასილი დიდის სიტყვათა თანახმად; და ამგვარი ტაძარი უბრალო სახლად იქცა. და ფსალმუნთმგალობელი ამბობს: „უშჯულოთა თანა მე არა შევიდე“ (ფსალმ. 25,4); და მოციქული ამბობს: „რაჲ სწორება არს ტაძრისა ღმრთისა კერპთა თანა?“. შემდეგ წმ. მამა ამბობს, რომ თუ წმინდანების საძვალეები მწვალებლებს აქვთ დაკავებული, იქ შესვლა შეიძლება „როდესაც აუცილებელია, მხოლოდ წმინდანის ნაწილების თაყვანისსაცემად“ (წერილი მონაზონ მეთოდეს). კათოლიკურ ტაძრებში მართლმადიდებელი ქრისტიანები შედიან წმ. პეტრე და პავლე მოციქულების, წმ. ნიკოლოზის წმიდა ნაწილების და სხვა სიწმიდეების მოსალოცად. ევროპელი კათოლიკეების ხელში უამრავი სიწმინდეა, რადგან მათ თითქმის არ განუცდიათ მაჰმადიანთა ამაოხრებელი შემოსევები და გარდა ამისა, ჯვაროსანთა ლაშქრებმა გაძარცვეს კონსტანტინოპოლი, იერუსალიმი, ათონის მთის მონასტრები და სიწმიდეები დასავლეთის ქვეყნებში გაიტაცეს.

 

შემდეგი

სარჩევი

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა