martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ეკლესიური ცხოვრებისა და საეკლესიო წესებისათვის

თავი 5

მღვდლობა, ქორწინება და ზეთის კურთხევა

6. როგორ უნდა მოიქცნენ ერისკაცები, თუ სასულიერო პირი უღირსად იქცევა?

თუ სასულიერო პირი იქცევა აშკარად მცნებების საწინააღმდეგოდ და მძიმე ცოდვებით ან ცრუსწავლების ქადაგებით მორწმუნეებში საცდურს თესავს, ამის შესახებ უნდა აცნობონ ეპისკოპოსს, ან პატრიარქს, ან სინოდის წევრებს. საეკლესიო კანონების მიხედვით, სასულიერო პირის წინააღმდეგ საეკლესიო საქმეზე ბრალდება არ მიიღება მწვალებლისგან, განხეთქილებაში მყოფისგან, ეკლესიის მიერ ბრალდებულისა და განკანონებულისგან, ვინმესგან ბრალდებულისგან, სანამ არ დაამტკიცებს თავის უდანაშაულობას, უზნეო პიროვნებისგან. (იხ. მოც. კან. 74; 2 მს. კრ. კან. 6; კართაგ. კრ. კან. 8, 20, 128, 129, 130). კართაგენის კრების 129-ე კანონის მიხედვით, სასულიერო პირების წინააღმდეგ ბრალმდებლად არ მიიღებიან ისინი, „რომელნიც ბიწიერნი არიან უპატიოების ლაქით, როგორიც არიან მიმოსები (ჯამბაზები, მსახიობები – რედ. შენ.), უწესოებისა და სიბილწის მოქმედნი, მწვალებლები, წარმართები, ურიანი (იუდეველნი). მაგრამ ამათ, ვისი ბრალმდებლობაც მიუღებლად არის ჩათვლილი, უფლება აქვთ თავის კერძო საქმეებზე იჩივლონ“.[1]

 

[1] საქართველოს ეკლესიის კალენდარი, 1987 წ. დიდი სჯულისკანონი.

 

შემდეგი

სარჩევი

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა