martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

სულთმოფენობა – მარტვილია

აღდგომიდან მერვე კვირიაკე

 

სულთმოფენობა

 

ტროპარი

კურთხეულ ხარ შენ, ქრისტე ღმერთო ჩვენო, რომელმან ყოვლად-ბრძნად მეთევზურნი გამოაჩინენ, მიჰფინე რა მათ ზედა ყოვლად-წმიდა სული შენი, და მათ მიერ ყოველი სოფელი მოინადირე, კაცთმოყუარე, დიდებაჲ შენდა.

კონდაკი

რაჟამს-იგი გარდამოხდა და ენანი შეურივნა, მიმოდაყვნა მაღალმან ნათესავნი, ხოლო აწ, რაჟამს ცეცხლისა ენანი განუყვნა, ერთბამად მოიყვანნა იგინი. ამისთვისცა ერთობით ვადიდებდეთ სულსა ყოვლად-წმიდასა, თანასწორსა მამისა და ძისასა.

 

ნეტარ ხარ შენ, მართალთა ეკლესიაო, რამეთუ მეუფეთა მეუფემ შენ შორის დაიდგა საყდარი. შენი საძირკველი არასოდეს შეირყევა, რამეთუ უფალია შენი მცველი; და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ მოგერევიან შენ, მტაცებელი მგლები ვერ შემუსრავენ და ვერ შეასუსტებენ შენს სიმტკიცეს. ო, რა დიდებული და მშვენიერი ხარ შენ, სახლო ღმრთისაო!

წმ. ეფრემ ასური

 

ყოველი, ვინც ეკლესიას განეშორება, მემრუშე ცოლს ემსგავსება და უცხო ექმნება ეკლესიისთვის აღთქმულ სუფევას. ვინც ეკლესიას განუდგება, ის აკლდება ქრისტეს მიერ დაპირებულ ჯილდოს; იგია უცხო, უხმარი, მტერი ეკლესიისა. ვისთვისაც ეკლესია დედა არ არის, იმისთვის ღმერთი მამა ვერ იქნება. ეკლესიის გარეშე მდგომი კაცის ცხონება მხოლოდ მაშინ იქნებოდა შესაძლებელი, ვინმე რომ გადარჩენილიყო წარღვნის დროს ისეთი, ვინც ნოეს კიდობანში არ იჯდა. უფალი ასე გვასწავლის: "რომელი არა არს ჩემ თანა, იგი მტერი ჩემი არს, და რომელი არა შეჰკრებს ჩემ თანა, იგი განაბნევს" (მათე 12,30). ქრისტესმიერი მშვიდობისა და თანხმობის დამარღვეველი ქრისტეს წინააღმდგომია. ვინც სხვაგან შეკრებს, და არა ეკლესიაში, ის განაბნევს ქრისტეს ეკლესიას.

 

მტკიცედ აღვიბეჭდოთ მეხსიერებაში: როდესაც სხვები დამორჩილდნენ და სულით დაეცნენ, მატათია მამაცურად იცავდა უფლის სჯულს (I მაკაბ., თავი 2); როდესაც ებრაელები დაიფანტნენ და ღმერთის რწმენისაგან განდგომა დაიწყეს, ილიამ გასძლო თავის დიად ბრძოლაში; დანიელი ვერ შეაშინა ვერც მარტოობამ უცხო ქვეყანაში, ვერც უმოწყალო დევნამ და მან არაერთგზის ვაჟკაცურად დაამტკიცა თავისი სარწმუნოება; სამი ყრმა მუქარამ ვერ გასტეხა, ბაბილონის ცეცხლს მათ თავიანთი სარწმუნოება დაუპირისპირეს და ტყვეებმა გამარჯვებული მეფე დაამარცხეს. თუმცა არიან ამჟამად ორპირნი და გამცემელნი, რომელნიც ეკლესიაში იმყოფებიან და ეკლესიას აღუდგებიან, არყევენ სარწმუნოებასა და სიმართლეს, მაგრამ უმეტესობა იმარხავს საღ გონებას, წმიდა რელიგიას და სულს – მხოლოდ თავისი ღმრთის ერთგულს. სხვისი ორგულება ვერ არღვევს მათ ქრისტიანულ რწმენას და უფრო მეტადაც განაცხოველებს მას, წარმართავს ზეციური დიდებისაკენ, თანახმად ნეტარი მოციქულის სიტყვებისა, რომელიც გვარწმუნებს და გვეუბნება: "არამედ რაჲ? ურწმუნო თუ ვინმე იქმნეს, ნუუკუე ურწმუნოებამან მათმან სარწმუნოებაჲ ღმრთისაჲ განაქარვოსა? ნუ იყოფინ! იყავნ ღმერთი მხოლოჲ ჭეშმარიტ და ყოველი კაცი ცრუ" (რომ. 3.3-4). თუკი ყოველი კაცი ცრუა და სიმართლე მხოლოდ ღმერთთანაა, მაშ ღმრთის მონებმა და განსაკუთრებით ეპისკოპოსებმა რა უნდა აკეთონ? – დაუტეონ კაცობრივი სიცრუე და გზააბნეულობა, დაიცვან უფლის დანაბარები და ღმრთის სიმართლე შეიმოსონ.

წმ. კვიპრიანე კართაგენელი

 

სადაც მტრობა და ღვარძლია, იქ ვერც მარხვა იქნება და ვერც დღესასწაული.

ნეტარი ავგუსტინე

 

"და ღვინოჲ ახარებს გულსა კაცისასა" (ფს. 103,15). ღვინო სამკურნალოა და ერთგვარ ნუგეშსაც გვაძლევს იმ შემთხვევაში, თუკი მას ზომიერად ვსვამთ, სხეულის საჭიროების შესაბამისად; ხოლო საჭიროების გარეშე მიღებულს, მას შეიძლება ეწოდოს მრუში, უძღები და შემაგინებელი, რამეთუ "უძღებ არს ღვინო და შემაგინებელ სიმთრვალე" (იგავ. 20,1). ასე რომ, თუ ზღვარს გადახვალ და ზომაზე მეტს დალევ, ღვინო შხამად გადაგექცევა.

წმ. ისიდორე პელუსიელი

 

ქრისტიანი უნდა განეშოროს ხორციელ და ამაო ადამიანებს, მეტი იფიქროს და ნაკლები ილაპარაკოს, არ იყოს კადნიერი სიტყვებში, არ დაუშვას საუბარში ზედმეტობა. ის მიდრეკილი უნდა იყოს სიკეთისაკენ, საკუთარი ხელებით უნდა შრომობდეს, მუდამ ახსოვდეს უკანასკნელი ჟამი, სასოებით უხაროდეს, გასაჭირს ითმენდეს, განუწყვეტლივ ლოცულობდეს, ყველაფრისთვის მადლობდეს; ყველას წინაშე დამდაბლდეს, მოიძულოს ქედმაღლობა, იფხიზლოს და გული არაწმინდა აზრებისაგან დაიცვას, მცნებათა აღსრულებით შეიკრიბოს საუნჯე ზეცაში. უნდა განსაჯოს თავისი ყოველდღიური აზრები და საქმეები, არ მიეჯაჭვოს ყოფით საზრუნავს და ზედმეტ საუბრებს, უზრუნველი ადამიანების ცხოვრებით არ უნდა ინტერესდებოდეს, არამედ მხოლოდ წმიდა მამების ცხოვრებას უნდა ბაძავდეს. უნდა ხარობდეს სათნოებაში წარმატებულთა გამო და არ უნდა შურდეს მათი, დატანჯულებს თანაუგრძნობდეს, მათთან ერთად ტიროდეს და ებრალებოდეს ისინი...

წმ. ბასილი დიდი

 

რაც შეეხება იმ დროს და იმ ადგილებს, როდესაც და სადაც მისი სახარება არ იყო ნაქადაგები, მან (უფალმა) წინასწარ იცნო, რომ მაშინ და იქ ამ ქადაგების მიმართ ყველა ადამიანი იქნებოდა ისეთივე, როგორებიც იყვნენ მრავალნი მისი [ამქვეყნად] ყოფნის ჟამს, კერძოდ ისინი, ვინც არ ისურვა ერწმუნა იგი, მაშინაც კი, როდესაც ის მკვდრებს აღადგენდა.

ნეტარი ავგუსტინე

 

კითხვა: თუკი ვინმე ქრისტეს ურწმუნო, მაგალითად, იუდეველი ან სამარიტელი, მრავალ კეთილ საქმეს აღასრულებს, შევა ცათა სასუფეველში?

პასუხი: ვინაიდან უფალი ეუბნება ნიკოდიმოსს: „ამენ, ამენ გეტყვი შენ: უკუეთუ ვინმე არა იშვეს წყლისაგან და სულისა, ვერ ხელ-ეწიფების შესლვად სასუფეველსა ღმრთისასა“ (იოან. 3,5), ცხადია, რომ ვერ შევა სასუფეველში. თუმცა არ დაკარგავს თავის მისაგებელს: ან იღებს თავის კეთილდღეობას სიმდიდრით, ფუფუნებით და სხვა ცხოვრებისეული სიამოვნებებით, იმის მსგავსად, ვინც გაიგონა აბრაამისგან: „მოიხსენე, რამეთუ მიიღე კეთილი შენი ცხორებასა შენსა“ (ლუკ. 16,25), ანდა მისი ხვედრი მომავალ საუკუნეში დიდად განსხვავებული იქნება იმათი ხვედრისგან, ვინც სიკეთეს არ აღასრულებდა. რამეთუ როგორც მართალთათვის აქვს ღმერთს მრავალი სავანე (იხ. იოან. 14,2), ასევე ცოდვილთათვისაც მრავალი სხვადასხვა სასჯელია.

წმ. ანასტასი სინელი (კითხვა-პასუხი, კ.7)

 

მთელი გულით შევიყვაროთ ერთმანეთი; ვუთხრათ: ჩვენი ძმები ხართ, – იმათაც კი, ვისაც ვძულვართ და გვაძაგებენ, – დაე იდიდოს სახელი უფლისა. მივუტეოთ ერთმანეთს, როცა ერთიმეორეს განსაცდელში ვაგდებთ, რადგან ჩვენ ყველას საერთო მტერი გვებრძვის. შევეწინააღმდეგოთ ჩვენს უჯერო აზრებს, თანამბრძოლად ღმერთის მოხმობით, და ამით განვდევნოთ ჩვენგან ბოროტი და უწმინდური სულები.

წმ. მაქსიმე აღმსარებელი

 

ძილს რომ დააპირებ, "იესოს ლოცვა" იმეორე, ლოცვით დაიძინე. შეაჩვიე თავი იმას, რომ გაღვიძებისას შენი პირველი აზრი, სიტყვა და საქმე "იესოს ლოცვა" იყოს... საეკლესიო მსახურების დროს სასარგებლოა "იესოს ლოცვით" ლოცვა, ის იცავს გონებას გაფანტულობისაგან, შეეწევა მას საეკლესიო გალობისა და კითხვის შესმენაში. შეეცადე ისე შეეჩვიო "იესოს ლოცვას", რომ იგი შენს განუწყვეტელ ლოცვად იქცეს.

წმ. ეგნატე ბრიანჩანინოვი

 

სიახლეები

24 ივნისი. 2016 წ.

საცდურები: როგორ მრავლდებიან ეკუმენისტები. ყოფილი სემინარიელის ღია წერილი

 

18 ივნისი. 2016 წ.

მოღვაწეობა: გერონდა დანიელ კატუნაკელი – როგორ შეიძლება გახდე ჭეშმარიტი ღვთისმეტყველი

 

11 მაისი. 2016 წ.

მრწამსი: არქიმანდრიტი ლაზარე აბაშიძე – წერილი საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის კათოლიკოს-პატრიარქს ილია მეორეს და წმიდა სინოდს

კანონი – მშობლებისთვის ბავშვების წართმევის შესახებ

 

1 მაისი, 2016 წ.

ცხოვრება: იერუსალიმის პატრიარქი დიოდოროს I († 2000 წ.) აღდგომის ცეცხლის შესახებ

 

19 აპრილი, 2016 წ.

მრწამსი: მსოფლიო კრებების, „ავაზაკთა“ კრებებისა და საერთომართლმადიდებლური კრების შესახებ

 

18 აპრილი, 2016 წ.

პატერიკები: ანგელოზი, რომელიც არ იყო ანგელოზი

 

16 აპრილი, 2016 წ.

მრწამსი: არქიმანდრიტი კირილე კოსტოპულოსი – პასუხი ადგილობრივი მართლმადიდებელი ეკლესიების მეთაურთა შეკრების განცხადებაზე

 

9 აპრილი, 2016 წ.

მიტროპოლიტი ანდრიას პასუხი პროტოპრესვიტერ გიორგი ცეცისს

 

25 მარტი, 2016 წ.

ცხოვრება: აკადემიკოსი ა. ჩერნოუსოვი – სწორი კვებისა და მარხვის შესახებ

 

4 თებერვალი, 2016 წ.

საცდურები: „ქურდული“ იდეოლოგია ქრისტიანული თვალთახედვით

 

22 იანვარი, 2016 წ.

სამღვდელოება ბავშვების ზნეობის დასაცავად

 

1 ნოემბერი, 2015 წ.

ცხოვრება: ეპისკოპოსი პიტირიმი – ეკლესიაში არ არის ბოროტება

 

27 აგვისტო, 2015 წ.

ცხოვრება: ნიკოლოზ პესტოვი – ბავშვების აღზრდა მართლმადიდებლურად

 

14 ივლისი, 2015 წ.

ისტორია: წმ. იოანე ოქროპირი და ამიანე მარცელინუსი იერუსალიმის იუდეველთა ტაძრის აღდგენის მცდელობის შესახებ

 

4 ივნისი, 2015 წ.

საცდურები: არტემ გრიგორიანის სულიერი ძიების გზა – რატომ მიიღო მართლმადიდებლობა „იეჰოვას მოწმეების“ სექტის ელიტის წევრმა

 

15 მაისი, 2015 წ.

მოღვაწეობა: არქიმანდრიტი  ეფრემ ფილოთეველი (არიზონელი) – რა უნდა ვქნათ, რომ ნამდვილად განვიცადოთ პასექის სასწაული

 

27 მარტი, 2015 წ.

ისტორია: ალექსანდიაში აღმოჩენილი უაღრესად მნიშვნელოვანი ხელნაწერი

 

24 თებერვალი, 2015 წ.

მოღვაწეობა: მიტროპოლიტი ათანასე ლიმესოელი – დიდი მარხვის სულიერი ბრძოლა

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა