martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ყველიერის, მიტევების კვირიაკე. ხსენება ადამის განდევნისა

 

უფალი იესო ქრისტე

„უკეთუ მიუტევნეთ თქუენ კაცთა შეცოდებანი მათნი, მოგიტევნეს თქუენცა მამამან თქუენმან ზეცათამან. ხოლო უკუეთუ არა მიუტევნეთ კაცთა შეცოდებანი მათნი, არცა მამამან თქუენმან მოიგიტევნეს თქუენ შეცოდებანი თქუენნი“ (მათე 6,14-15).

 

ადამ გამოვარდა სამოთხისაგან, რაჟამს ურჩებითა ხისა მისგან გემო იხილა, ხოლო მოსე ღმრთის მხილველ იქმნა, მარხვითა რა თუალნი სულისანი განიწმიდნა, და აწ რომელთაცა გუსურის სამოთხისა მკვიდრ-ყოფაჲ, გემოთაგან ცუდთა თავნი თვისნი განვაყენნეთ, და სურვილითა საღმრთოჲთა ორმეოცნი ესე ვიმარხნეთ, და ლოცვითა და ვედრებითა ვნებანი სულისანი დავაწყნარნეთ, რაჲთა ღირს ვიქმნეთ ვნებათა ქრისტესთა და აღდგომისაცა ხილვად, და ესრეთ განწმედილნი ზეცად ავმაღლდეთ სულითა, სადა-იგი ძალნი ცათანი დაუდუმებელად წმიდასა სამებასა ადიდებენ, და მათ თანა ჩუენცა ღირს-მყვენ, უფალო, ოხითა დედისა შენისაჲთა, მოციქულთა და მარტვილთაჲთა, მაცხოვარ, ვითარცა კაცთმოყუარე ხარ და მრავალმოწყალე.

 

განვეყენნეთ ჩუენ საცთურისაგან, და შევიდეთ ასპარეზსა წმიდათა მარხვათასა, და ლოცვითა და მარხვითა ღმერთი მოვიძიოთ, და სიბოროტე სრულიად დავივიწყოთ, და ვხმობდეთ სულთქუმით: შეგცოდეთ, ქრისტე მეუფეო, შეგვიწყალენ ვითარცა ნინეველნი, და ზეცათა სასუფეველსა შენსა ღირს-მყვენ მოყუარეთა შენთა თანა.

 

გამობრწყინდა მადლი შენი, უფალო, გამობრწყინდა სინათლე სულთა ჩუენთა და განმაბრწყინვებელი. აჰა ჟამი შეწყნარებული, აჰა ჟამი სინანულისა. განვიშორნეთ ჩუენ საქმენი ბნელისანი და შევიმოსოთ ღმრთივბრწყინვალე საჭურველი ნათლისაჲ, რაჲთა ვრცელი და დიდი ესე უფსკრული მარხვისაჲ წარვლოთ, და ბრწყინვალესა მას ნავთსაყუდელსა შევევედრნეთ, მაცხოვრისა ჩუენისა მესამესა დღისა აღდგომასა, რომელი მოანიჭებს სულთა ჩუენთა დიდსა წყალობასა.

 

მოვედით ძმანო წადიერებით, და მარხვისა ჭურითა ყოველნი მტერთა საბრხენი შევმუსრნეთ, და ნუცა დავიხსნებით გემოთაგან და გულისთქუმათა ბოროტთა, და განსაცდელთა მწარეთა კვეთებისა, რაჲთა ესრეთ ქრისტემან ღმერთმან, კაცთმოყუარემან, მოგუცნეს უოხჭნონი გვირგვინნი და ნიჭნი მოთმინებისათვის ჩუენისა, და კადნიერებაჲ, რაჲთა შეუვრდეთ და ვევედრებოდეთ: ჰოი ყოვლადსახიერო, ზეგარდამო მშვიდობაჲ მოგვმადლე და მოეც სულთა ჩუენთა აურაცხელი დიდი წყალობაჲ.

 

ვიმარხოთ მარხვა წმიდა, სათნო უფლისა. ჭეშმარიტი მარხვა არს ბოროტთა უცხო-ყოფა, დამჭირვა ენისა, აღვირსხმა გულისწყრომისა, და განშორება ბოროტთა გულისთქუმათა, და ძვირისზრახვისა, და ტყუილისა, და ცრუ ფიცისა. ამათგან უკუე კრძალვა არს მარხვა ჭეშმარიტი და სათნო და მომტევებელი ბრალთა სიმრავლისა.

მარხვანი

 

შევიყვაროთ ერთმანეთი და შეგვიყვარებს ღმერთი; მოვუთმინოთ ერთმანეთს და ის მოითმენს ჩვენს ცოდვებს; ნუ მივაგებთ ბოროტებისთვის ბოროტებით და ის არ მოგვაგებს ჩვენი ცოდვების შესაბამისად. ცოდვათა ჩვენთა მოტევება ძმებისთვის შენდობით ვპოვოთ, რამეთუ წყალობა ღვთისა ჩვენდამი, მოყვასისადმი შემწყნარებლობაშია დაფარული; ამიტომაც თქვა უფალმა: „მიუტევეთ და მოგეტევნენ“ (ლუკა 6,37); და: „უკუეთუ მიუტევნეთ თქუენ კაცთა შეცოდებანი მათნი, მოგიტევნეს თქუენცა მამამან თქუენმან ზეცათამან“ (მათე 6,14); და კვლავ: „ნეტარ იყვნენ მოწყალენი, რამეთუ იგინი შეიწყალნენ“ (მათე 5,7); და: „რომლითა საწყაულითა მიუწყოთ, მოგეწყოს თქუენ“ (მათე 7,2). აჰა, მოგვიწყო უფალმა წესი ცხონებისა და მოგვცა ხელმწიფება შვილ ღმრთისა ყოფად (იოან. 1,12). ამის შემდეგ ჩვენი ცხონება უკვე ჩვენს ნებაზეა დამოკიდებული.

წმ. მაქსიმე აღმსარებელი

 

ეცადე, ძმაო, გულის ძლევას, რომ შეურაცხმყოფელი არ მოიძულო, თორემ ქრისტეს მორჩილი არ იქნები და ვინცა ამას ვერ ძლევს, იგი უსათუოდ მონა იქნება მარადის გულ-ძვირობისა და ლოცვა მისი შეუწყნარებელი დარჩება.

არა არს არც ერთი სათნოება ისე მაღალი და კაცის დამაგვირგვინებელი და განმწმენდელი, როგორიც არის შეურაცხმყოფელის და მტერის სიყვარული.

 

ხშირად განიკითხვიან ნაყროვანნი და მემთვრალენი მმარხველისაგან, მაგრამ შეიძლება მმარხველი იგი შურითა და სიძულვილითა უფრო მთვრალი იყოს, ხოლო ძმა იგი თავისუფალ სენისა მისგან.

ასე თითოეულ საგანში, რომლითა განიკითხვის მოყვასი ჩვენგან, შეიძლება მეორითა და სხვითა საქმითა უფრო მაღლა იდგეს ხარისხი მისი, ვიდრე ჩვენი.

წმ. ალექსი ბერი, შუშანია

 

„ვითარცა-იგი დღეთა მათ ნოვესთა... ჭამდეს და სუმიდეს, იქორწინებდეს და განჰქორწინებდეს მუნ დღედმდე... ვიდრემდე მოიწია წყლით-რღუნაჲ იგი და წარიღო ყოველი. ესრეთ იყოს მოსლვაჲცა ძისა კაცისაჲ“ (მათ. 24,37-39). ქრისტემ ეს იმის დასამტკიცებლად თქვა, რომ ის მოვა უცებ და მოულოდნელად, როდესაც უმეტესობა განცხრომაში იქნება. იმავეს ამბობს პავლე [მოციქული] შემდეგი სიტყვებით: „რაჟამს თქუან: მშვიდობაჲ და კრძალულებაჲ, მაშინ მეყსეულად მოიწიოს მათ ზედა მომსრველი“ (1თესალ. 5,3), და ამ მოულოდნელობის ასახსნელად თქვა: „ვითარცა სალმობაჲ შობადისაჲ“. როგორღა ამბობს ქრისტე: „შემდგომად ჭირისა მის მათ დღეთაჲსა“? (მათ. 24,29). თუკი მაშინ იქნება განცხრომა, „მშვიდობაჲ და კრძალულებაჲ“, როგორც პავლემ თქვა, მაშ როგორ ამბობს ქრისტე: „შემდგომად ჭირისა მის მათ დღეთაჲსა“? სიხარულისას რანაირი ჭირი შეიძლება იყოს? აქ იგულისხმება განცხრომა და მშვიდობა, რომლებიც შეიძლება ჰქონდეთ მხოლოდ უგუნურ და უგრძნობელ ადამიანებს. ამიტომაც, მოციქულს არ უთქვამს: „როდესაც მშვიდობა იქნება“, არამედ: „რაჟამს თქუან: მშვიდობაჲ და კრძალულებაჲ“, და ამით გამოსახა მათი უგრძნობელობა, იმის მსგავსი, რაც ჰქონდათ ადამიანებს ნოეს დროსაც, როდესაც, მიუხედავად უდიდესი გაჭირვებებისა, ისინი განცხრომაში ატარებდნენ ცხოვრებას, ხოლო მართალნი პირიქით, გაჭირვებასა და მწუხარებაში იყვნენ. აქედან ჩანს, რომ ანტიქრისტეს მოსვლასთან ერთად უსჯულოთა შორის, რომელთაც ცხონების სასოება დაკარგული ექნებათ, გამრავლდება სამარცხვინო სიამოვნებები, მიეცემიან ნაყროვანებას, განცხრომას, ლოთობას და ყველა სხვა სიბილწეს. ამგვარად, ქრისტეს მოაქვს საქმის გარემოებასთან სრულიად შესაბამისი მაგალითი. როგორც მაშინ, ამბობს იგი, როდესაც კიდობანი მზადდებოდა, ხალხს არ სჯეროდა, და მაშინაც კი, როცა უკვე მზად იყო და წინასწარ აუწყებდა მათ უბედურების მოახლოებას, ისინი მშვიდად შეჰყურებდნენ მას და განცხრომაში იყვნენ, თითქოსდა არანაირი გასაჭირი არ მოელოდათ; ასევე ახლაც: გამოჩნდება ანტიქრისტე, რომლის შემდეგ დადგება აღსასრული, აღსასრულს მოჰყვება სასჯელი და გამოუთქმელი ტანჯვა; ხოლო ადამიანები, გარყვნილებით მთვრალნი, ვერანაირ საშიშროებას ვერ იგრძნობენ ამ მომავალ გაჭირვებათა წინაშეც. ამიტომაც „ვითარცა სალმობაჲ შობადისაჲ“, მოციქულის სიტყვისამებრ, მათზეც მოიწევა ეს საშინელი და გარდაუვალი უბედურებები. რატომ არ ახსენა ქრისტემ ის უბედურება, რაც სოდომელებს დაატყდათ თავს? მას სურდა მაგალითად წარმოედგინა საყოველთაო ამბავი, რომლისაც ასევე არ სჯეროდათ, როცა ნაწინასწარმეტყველები იყო. ვინაიდან ბევრს არ სჯეროდა მომავალში მოსახდენისა, უფალი უმტკიცებს მათ წარსულში აღსრულებულით და ამით აძრწუნებს მათ გულებს.

წმ. იოანე ოქროპირი, მათეს სახარების განმარტებიდან

 

ეს სამსჯავრო იქნება ერთადერთი, საბოლოო და საშინელი, და უფრო სამართლიანი, ვიდრე საშინელი, ან, უკეთ რომ ვთქვათ, იმიტომაცაა საშინელი, რომ სამართლიანია. მაშინ დაიდგმება საყდრები, ძველი დღეთა (დან. 7,9) დაჯდება, წიგნები გადაიშლება, ცეცხლოვანი მდინარე დაიწყებს დენას, თვალთა წინაშე წარმოდგებიან განმზადებული ნათელი და ბნელი: „და გამოვიდოდიან კეთილის მოქმედნი აღდგომასა ცხორებისასა“, რომელიც აწ დაფარულია ქრისტეში, ხოლო ბოლოს მასთან ერთად გაცხადდება, „ხოლო ბოროტის მოქმედნი აღდგომასა სასჯელისასა“ (იოან. 5,29), რომლებიც, ურწმუნონი, უკვე განსაჯა განმსჯელმა სიტყვამ (იოან. 12,48). და პირველნი დაიმკვიდრებენ გამოუთქმელ ნათელს და წმიდა სამების ჭვრეტას... ხოლო მეორეთა ხვედრი, სხვა ყველაფერთან ერთად, იქნება ტანჯვა, ან, უკეთ რომ ვთქვათ, ყველაზე უწინ, განგდება ღვთისგან და სირცხვილი, რასაც დასასრული არ ექნება.

წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი

 

ეს საუკუნე სინანულის საუკუნეა, ხოლო ის – მიგებისა; ეს – კეთებისა, ის – გადახდისა; ეს – მოთმინებისა, ის – ნუგეშისცემისა. აწ ღმერთი დამხმარეა მათი, ვინც ბოროტი გზიდან მოიქცევა, ხოლო მაშინ – საშინელი და მიუკერძოებელი გამომეძიებელი კაცთა საქმეებისა, სიტყვებისა და გულისსიტყვებისა. აწ ვსარგებლობთ სულგრძელებით, მაშინ შევიცნობთ მართლმსაჯულებას, როცა აღვდგებით – ერთნი მარადიული სასჯელისათვის, ხოლო სხვები მარადიული ცხოვრებისათვის, და ყველა მიიღებს საქმეების მიხედვით.

წმ. ბასილი დიდი

 

მოუთმენელია გეენა და ტანჯვა მასში; მაგრამ ათასი გეენაც რომ წარმოვიდგინოთ, ესეც უმნიშვნელო იქნება იმ უბედურებასთან შედარებით, რაც არის იმ ნეტარი დიდების დაკარგვა, ქრისტეს მიერ მოძულება და მისგან გაგონება: „არა გიცნი თქუენ“ (მათ. 25,12) და დადანაშაულება იმის გამო, რომ ჩვენ ის მშიერი ვნახეთ და საჭმელი არ მივეცით. ჭეშმარიტად, უმჯობესია უთვალავჯერ დაგვეცეს მეხი, ვიდრე დავინახოთ, როგორ გარემიიქცევა ჩვენგან უფლის მშვიდი სახე და როგორ არ მოიხედავს ჩვენკენ მისი ნათელი თვალი. და მართლაც, თუკი მან მე, მისი მტერი, მოძულე და განდგომილი, ისე შემიყვარა, რომ საკუთარი თავი არ დაზოგა, არამედ მისცა სიკვდილად, და ყოველივე ამის შემდეგ როდესაც მე მას მშიერს ვიხილავ და პურსაც არ მივცემ, როგორღა ვიკადრებ მის შეხედვას?

წმ. იოანე ოქროპირი

 

შენ გრცხვენია და წითლდები, როდესაც საჭიროა შენი ცოდვების აღსარება. უმჯობესია ცოდვის ჩადენისას შეგრცხვეს, ვიდრე აღსარებისას. დაფიქრდი: თუკი ცოდვებს აქ არ აღიარებ, მაშინ იქ (საშინელ სამსჯავროზე) გამოცხადდება ყოველივე მთელი სამყაროს წინაშე. სად უფრო მეტი იქნება ტანჯვა? სად მეტი სირცხვილი იქნება? ცოდვის ჩადენისას ჩვენ გაბედულები და ურცხვები ვართ, ხოლო აღსარებისას გვრცხვენია და ვაყოვნებთ.

წმ. ეფრემ ასური

 

სიახლეები

20 ოქტომბერი

ცხოვრება: შვილებისა და მშობლების ურთიერთობა იესო ქრისტეს ცხოვრების მაგალითით

 

5 სექტემბერი. 2017 წ.

მოღვაწეობა: ოპტინელი წმიდა მამების სწავლებები

 

15 ივნისი. 2017 წ.

ცხოვრება: ფსიქოლოგების, ექიმებისა და სოციოლოგების რჩევები მშობლებს ინტერნეტთან დაკავშირებით

 

27 მაისი. 2017 წ.

განმარტება: წმ. თეოფანე დაყუდებული – მოწყალების გაცემისგან თავის არიდების უსაფუძვლობა და მოწყალების გაცემის აღმძრავი კეთილი აზრები

 

10 მარტი. 2017 წ.

პატერიკები: წმ. მაკარი ალექსანდრიელი და დასჯილი მღვდელი

 

2 მარტი. 2017 წ.

მოღვაწეობა: წმიდა ისიხი იერუსალიმელი – სწავლებები

 

20 ნოემბერი. 2016 წ.

მრწამსი: „რომელმან უარმყოს მე წინაშე კაცთა...“

 

5 ნოემბერი. 2016 წ.

საცდურები: სქემმღვდელმონაზონი დიმიტრი ზოგრაფელი – არიან თუ არა რომის კათოლიკეები მწვალებლები

 

16 ოქტომბერი. 2016 წ.

ცხოვრება: მოციქულებრივ მამათა სწავლანი

 

28 სექტემბერი. 2016 წ.

საცდურები: მღვდელი ალექსი იანგი – სწრაფვა ერთობისაკენ

 

20 სექტემბერი. 2016 წ.

ცხოვრება: ქრისტიანობის მაგალითები

 

13 სექტემბერი. 2016 წ.

ცხოვრება: როგორ მზადდება ნამდვილი პური (ბუნებრივ საფუარზე) და კარგი ღვინო

 

18 აგვისტო. 2016 წ.

მოღვაწეობა: დეკანოზი ვიაჩესლავ ტულუპოვი – ღვთაების შესამოსელი

 

24 ივლისი. 2016 წ.

ცხოვრება: განსაცდელებისა და სტიქიური უბედურებების შესახებ

 

8 ივლისი. 2016 წ.

მეუფე სტეფანეს მიერ კრეტის კრების დოკუმენტის შეფასება

 

5 ივლისი. 2016 წ.

კრეტის კრების კრიტიკული შეფასებები

 

24 ივნისი. 2016 წ.

საცდურები: როგორ მრავლდებიან ეკუმენისტები. ყოფილი სემინარიელის ღია წერილი

 

18 ივნისი. 2016 წ.

მოღვაწეობა: გერონდა დანიელ კატუნაკელი – როგორ შეიძლება გახდე ჭეშმარიტი ღვთისმეტყველი

 

11 მაისი. 2016 წ.

მრწამსი: არქიმანდრიტი ლაზარე აბაშიძე – წერილი საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის კათოლიკოს-პატრიარქს ილია მეორეს და წმიდა სინოდს

კანონი – მშობლებისთვის ბავშვების წართმევის შესახებ

 

1 მაისი, 2016 წ.

ცხოვრება: იერუსალიმის პატრიარქი დიოდოროს I († 2000 წ.) აღდგომის ცეცხლის შესახებ

 

19 აპრილი, 2016 წ.

მრწამსი: მსოფლიო კრებების, „ავაზაკთა“ კრებებისა და საერთომართლმადიდებლური კრების შესახებ

 

18 აპრილი, 2016 წ.

პატერიკები: ანგელოზი, რომელიც არ იყო ანგელოზი

 

16 აპრილი, 2016 წ.

მრწამსი: არქიმანდრიტი კირილე კოსტოპულოსი – პასუხი ადგილობრივი მართლმადიდებელი ეკლესიების მეთაურთა შეკრების განცხადებაზე

 

9 აპრილი, 2016 წ.

მიტროპოლიტი ანდრიას პასუხი პროტოპრესვიტერ გიორგი ცეცისს

 

25 მარტი, 2016 წ.

ცხოვრება: აკადემიკოსი ა. ჩერნოუსოვი – სწორი კვებისა და მარხვის შესახებ

 

4 თებერვალი, 2016 წ.

საცდურები: „ქურდული“ იდეოლოგია ქრისტიანული თვალთახედვით

 

22 იანვარი, 2016 წ.

სამღვდელოება ბავშვების ზნეობის დასაცავად

 

1 ნოემბერი, 2015 წ.

ცხოვრება: ეპისკოპოსი პიტირიმი – ეკლესიაში არ არის ბოროტება

 

27 აგვისტო, 2015 წ.

ცხოვრება: ნიკოლოზ პესტოვი – ბავშვების აღზრდა მართლმადიდებლურად

 

14 ივლისი, 2015 წ.

ისტორია: წმ. იოანე ოქროპირი და ამიანე მარცელინუსი იერუსალიმის იუდეველთა ტაძრის აღდგენის მცდელობის შესახებ

 

4 ივნისი, 2015 წ.

საცდურები: არტემ გრიგორიანის სულიერი ძიების გზა – რატომ მიიღო მართლმადიდებლობა „იეჰოვას მოწმეების“ სექტის ელიტის წევრმა

 

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა