martlmadidebloba.ge
 
     
 
თავფურცელი
მრწამსი
განმარტება
ცხოვრება
მოღვაწეობა
ცოდვები
საცდურები
გარდაცვალება
პატერიკები
წმინდანები
ისტორია
დღესასწაულები
გალერეა
კონტაქტი
საინტერესო გამოცემები
გემი - ეკლესიის სიმბოლო
     
 

ანბანური საძიებელი

აბორტი
აზრები
ათი მცნების განმარტება
ათონის ისტორია
ამპარტავნება
ანბანი
ანბანური პატერიკი
ანგელოზები
ასტროლოგია
აღზრდა
აღსარება
ბედნიერება
ბოლო ჟამი
განკითხვა
განსაცდელი
გინება
დიალოღონი
ეკლესია
ეკლესიის ისტორია
ეკლესიური ცხოვრება
ეკუმენიზმი
ესქატოლოგია
ვერცხლისმოყვარება
ვნებები
ზიარება
თავისუფლება
თანამედროვე მაგია
თანამედროვე ცოდვები
იესოს ლოცვა
ინდუიზმი
ინკვიზიცია
ინტერნეტ-დამოკიდებულება
იოგა
იულიუსის კალენდარი
ლიმონარი
ლიტურგია
ლოცვა
მარხვა
მეგობრობა
მეზვერე და ფარისეველი
მისტიკა
მიტევება
მკითხაობა
მოდა, შემკობა
მონაზვნობა
მოძღვარი
მოძღვრობა
მოწყალება
მსხვერპლი
მცნებები
მწვალებლობა
ნათლისღების საიდუმლო
ნარკომანია
ოკულტიზმი
რეინკარნაცია
რელიგიები
როკ-მუსიკა
რწმენა
საზვერეები
საიქიოდან დაბრუნებულები
სამსჯავრო
სამღვდელოება
სარწმუნოება
საუკუნო ხვედრი
სიბრძნე
სიზმარი
სიკეთე
სიკვდილი
სიმდაბლე
სინანული
სინდისი
სინკრეტიზმი
სიყვარული
სიცრუე
სიძვის ცოდვა
სნეულება
სულიერი ომი
ტელევიზორი
ტერმინები
უბიწოება
„უცხოპლანეტელები“
ფერეიდანში გადასახლება
ქრისტიანები
ღვთის შიში
ღვინო
ყრმების განსაცდელები
შური
ჩვევები
ცეცხლი
ცოდვა
ცოდვები
ცოდვის ხედვა
წერილი ათონიდან
ხათხა-იოგა
ხიბლი
ხუცური
ჯოჯოხეთური ექსპერიმენტი
 
წმ. აბო თბილელი
წმ. არსენ კაბადოკიელი
წმ. კოლაელი ყრმები
წმ მარკოზ ეფესელი
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი
წმ ნექტარიოს ეგინელი
წმ. ნინო
წმ. სვინკლიტიკია
 
ხარება
ბზობა
დიდი პარასკევი
აღდგომა
ამაღლება
სულთმოფენობა
ღვთისმშობლის შობა
ჯვართამაღლება
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანება
შობა უფლისა
ნათლისღება
მიგებება
ფერისცვალება
მიძინება
პეტრე-პავლობა
იოანე ნათლისმცემელის თავისკვეთა
სვეტიცხოვლობა
გიორგობა
მთავარანგელოზთა კრება
ნიკოლოზობა
ნინოობა
 
ათონის მთა
ატენის სიონი
ბეთანია
ვარძია
იშხანი
კაბადოკია
ოშკი
საფარა
სვანური ხატები
ყინწვისი
შიომღვიმე
ხანძთა
ხახული
 

 

 

კანდელი

 

 

ხატი

„ვრცელ არს ბჭე და ფართო არს გზაჲ, რომელსა მიჰყავს წარსაწყმედელად, და მრავალნი ვლენან მას ზედა. ვითარ-იგი იწრო არს ბჭე და საჭირველ გზაჲ, რომელი მიიყვანებს ცხორებასა, და მცირედნი არიან, რომელნი ჰპოებენ მას“ (მათ. 7,13-14).
 

მოუთმენელია გეენა და ტანჯვა მასში; მაგრამ ათასი გეენაც რომ წარმოვიდგინოთ, ესეც უმნიშვნელო იქნება იმ უბედურებასთან შედარებით, რაც არის იმ ნეტარი დიდების დაკარგვა, ქრისტეს მიერ მოძულება და მისგან გაგონება: „არა გიცნი თქუენ“ (მათ. 25,12) და დადანაშაულება იმის გამო, რომ ჩვენ ის მშიერი ვნახეთ და საჭმელი არ მივეცით. ჭეშმარიტად, უმჯობესია უთვალავჯერ დაგვეცეს მეხი, ვიდრე დავინახოთ, როგორ გარემიიქცევა ჩვენგან უფლის მშვიდი სახე და როგორ არ მოიხედავს ჩვენკენ მისი ნათელი თვალი. და მართლაც, თუკი მან მე, მისი მტერი, მოძულე და განდგომილი, ისე შემიყვარა, რომ საკუთარი თავი არ დაზოგა, არამედ მისცა სიკვდილად, და ყოველივე ამის შემდეგ როდესაც მე მას მშიერს ვიხილავ და პურსაც არ მივცემ, როგორღა ვიკადრებ მის შეხედვას?

წმ. იოანე ოქროპირი

 

მოვიდა სოდომში საღამოს ორი ანგელოზი (დაბ. 19,1). ლოთმა მიიღო ისინი. „და კაცთა ქალაქისათა სოდომელთა გარე მოიცვეს სახლი ჭაბუკითგან ვიდრე მოხუცებულადმდე ყოველმან ერმან ერთბამად. და განუწოდდეს ლოთს და იტყოდეს მისა მიმართ: სადა არიან კაცნი, მოსრულნი შენდა ღამით? გამოიყუანენ იგინი ჩუენდა, რამეთუ თანა-ვეყუნეთ მათ“ (დაბ. 19,4-5). მართალი ლოთი ვერ შეაშინა მრავალი სოდომელის დანახვამ და არ ჩაუგდო უსჯულოებს ხელში ეს მგზავრები. ძაღლებივით უყეფავდნენ სოდომელები, მან კი გადაწყვიტა თავის კართან მომკვდარიყო, ვიდრე მათი უსჯულოების მოზიარე გამხდარიყო. ამიტომაც შეიმოსა ჯაჭვი სარწმუნოებისა და გახდა მცველი კეთილმსახურებისა. ბოროტი ჩვეულებით გახრწნილნი კი „აიძულებდეს ლოთს ფრიად და მიეახლნეს შემუსრვად კარსა. ხოლო კაცთა მათ განყუნეს ხელნი და შეიტანეს ლოთ ხელთა მიმართ თვისთა და კარი სახლისა დახშეს. ხოლო კაცთა, მყოფთა კარსა ზედა სახლისასა, დასცეს ვერ მხედველობაჲ მცირითგან მათით ვიდრე დიდადმდე და დაიხსნნეს ძიებითა კარისათა“ (დაბ. 19,9-11). ვინ იტყვის, რომ ეს საძულველი ცოდვა არაფერს ნიშნავს? თუკი დავიწყებთ იმის მტკიცებას, რომ ეს არაფერს ნიშნავს, ამით ღმერთს დავადანაშაულებთ უსამართლობაში, თითქოსდა არაფრის გულისთვის გაანადგურა სოდომის ქალაქები. ამგვარად, ჭეშმარიტების მიერ დარწმუნებულებმა დავიცვათ თავი ყოველგვარი ცოდვისაგან, განსაკუთრებით კი ამ უწმინდური, საძაგელი ავხორცობისგან.

წმ. ეფრემ ასური

 

დაამყარა რა კონტროლი ბავშვების განათლებაზე, სქესობრივ აღზრდაზე და ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამებზე, პოლიამურული კულტურა ამცირებს მშობლების როლს, ანადგურებს მათ ავტორიტეტს და ამით ხელს უშლის მათ ძალისხმევას, თავისი შვილები საკუთარი კულტურის ნაწილად აქციონ. შეიძლება ითქვას (და რატომაც არა?), რომ პოლიამურული კულტურის აგენტები „იტაცებენ“ ბავშვებს მონოგამური ოჯახებიდან, ისევე, როგორც ოსმალეთის იმპერიის პერიოდში თურქები ძალით ართმევდნენ ბიჭებს ქრისტიან მშობლებს, რომ შემდეგ ისინი ელიტარული ნაწილების მეომრებად – იანიჩარებად ექციათ.

პატრიკ ფაგანი (Culture Clash: „Sexual Monogamy vs. Polyandry“)

 

საჭიროა ვიცოდეთ, რა არის თავისუფლება და როგორ მოვიპოვოთ... იმისთვის, რომ გავთავისუფლდეთ, პირველ ყოვლისა უნდა „შევკრათ“ საკუთარი თავი. რაც მეტად შეკრავ თავს, მით მეტი თავისუფლება ექნება შენს სულს... საკუთარ თავში ვნებები უნდა შეკრა, რომ ვერ შეძლონ შენი დაუფლება; თავი უნდა შეკრა, რომ მოყვასს ზიანი არ მიაყენო... ადამიანები, ჩვეულებრივ, ეძიებენ თავისუფლებას, რომ აკეთონ „რაც გინდა“. მაგრამ ეს არაა თავისუფლება, არამედ ცოდვის ძალაუფლება შენზე. თავისუფლება – სიძვის აღსრულების, ან თავშეუკავებლად ჭამისა და თრობის, ან გულღვარძლიანობის, ძალადობისა და მკვლელობის, ან სხვა ამის მსგავსის – სულაც არაა თავისუფლება, არამედ როგორც უფალმა თქვა: „ყოველმან რომელმან ქმნეს ცოდვაჲ, მონაჲ არს იგი ცოდვისაჲ“. ბევრი ლოცვაა საჭირო ამ მონობისგან გასათავისუფლებლად. ჩვენ ვფიქრობთ, ჭეშმარიტი თავისუფლება ისაა, რომ არ სცოდავდე, რომ მთელი გულითა და მთელი ძალით გიყვარდეს ღმერთი და მოყვასი. ჭეშმარიტი თავისუფლება – ესაა მუდმივად ღმერთთან ყოფნა.

წმ. ბერი სილუან ათონელი

 

სცოდავდნენ ჩვენი წინაპრები, მაგრამ ცოდვას ცოდვად მოიხსენებდნენ, ხოლო დღევანდელი ლიბერალები სცოდავენ და ცდილობენ ცოდვის გამართლებას, თითქოს ის კანონიერი საქმე იყოს. აიღეთ ხორციელი გულისთქმის ცოდვები, – მათი სწავლებით ეს ყველაფერი ადამიანური ბუნების უბრალო სისუსტეები და ბუნების კანონებია, მისი მოთხოვნილება. მათ შორის ისეთებიც არიან, რომლებიც აღმერთებენ ხორციელ ვნებას, როგორც ძველად აფროდიტეს თაყვანისმცემლები. და მთელი ეს სისაძაგლე იბეჭდება და მას კითხულობენ, მასზე მსჯელობენ ზიზღის გარეშე, თითქოსდა რაღაც ყურადღების ღირსზე! ესაა თავისუფლება? არა, ეს არაა თავისუფლება, ეს საშინელი მონობაა ცოდვისა და ვნებებისა, რომელსაც შედეგად მოსდევს ღვთის საშინელი სასჯელი, მოდგმის განადგურება და მარადიული ტანჯვა. „რომელმან ქმნეს ცოდვაჲ, მონაჲ არს იგი ცოდვისაჲ. და მონამან არა დაიმკვიდროს სახლსა შინა უკუნისამდე, ხოლო ძემან (ჭეშმარიტი თავისუფლებისა) დაიმკვიდროს უკუნისამდე (იოან, 8,34-35). ჭეშმარიტმა ქრისტიანებმა უნდა ჯვარს-აცვან და ამოძირკვონ ვნებები. „ხოლო ქრისტესთა მათ ხორცნი თვისნი ჯუარს-აცუნეს ვნებითურთ და გულის-თქუმით“ (გალატ. 5,24).

წმ. იოანე კრონშტადტელი

 

ცხადია, უფრო იოლი იქნებოდა მაძღარი მუცლით და რბილი ბუმბულის ლეიბით, გადავბრუნებულიყავით, და – პირდაპირ უნათლეს სამოთხეში; მაგრამ იქ გზა ჯვრიდან მიდის, რამეთუ ცათა სასუფეველი არა ერთი და ორი, არამედ მრავალი ჭირით მიიღწევა!.. მე და შენ კი ძალიან უძლურები ვართ, გაფიქრებაც კი გვაშინებს ჯვარცმაზე, რკინის ლურსმნებზე და ლახვარზე! ღვთის გულისათვის ალმაცერად შემოხედვა, ცივი მიღება და თხოვნაზე უარი მაინც მოვითმინოთ, თუნდაც ამ მცირე ხარისხებიდან დავიწყოთ ჩვენი ჯვარცმა; და ღმერთი მოწყალეა, ჩვენც შევაღწევთ ცათა სასუფეველში დიდი ტანჯულების კვალდაკვალ!

წმ. ანტონი ოპტინელი

 

სარწმუნოება, ძმანო, ორნაირი არის: ერთი ცხოველი, მეორე მკვდარი. ცხოველი სარწმუნოება ის არის, რომელიც მოქმედებს კაცის გულში, დაიმორჩილებს კაცის ნებას და ხასიათსა, გაანათლებს და გააცოცხლებს მისსა გულსა და სულსა, ცოდვას მოაძულებს და კეთილს საქმეს შეაყვარებს. მკვდარი სარწმუნოება ის არის, რომელიც გულში არ მუშაობს, ვერცა ერთსა კეთილსა საქმესა ვერ შეაგონებს და ვერ აქმნევინებს; ერთი სიტყვით, საქმით არ გამოსჩნდება. ზოგიერთს ქრისტიანე კაცს რომ შეხედავ, ვერაფრით ვერ შეატყობ, აქვს თუ არა სარწმუნოება. საყდარშიც დადის, პირჯვარსაც იწერს, მაგრამ საქმე და ყოფა-ქცევა მისი არ აცხადებს მისსა სარწმუნოებასა; გული ცივი აქვს, ცოდვას არ ერიდება, ღვთის ნებაზედ არ დადის, არამედ თავის ბოროტს სურვილებს ასრულებს; ზოგიერთი მოუნათლავი თათარიც კი სჯობია მას ყოფა-ქცევით. არა ესრედ იქცევა ის კაცი, რომელს აქვს გულში ცხოველი სარწმუნოება! გული მისი არის მხურვალე ყოველს კეთილს საქმეზე; ფრთხილად გაარჩევს ცოდვასა და მადლსა და სხვა კაცშიაც რომ ნახავს რომელსამე კეთილს საქმეს, უხარია; არავის არ ატყუებს, არავის არ აჭირვებს, არამედ არის ყოველს კაცთან ლმობიერი და მოწყალე. ვევედროთ, ძმანო ღმერთსა, რომ მან გააცოცხლოს ჩვენს გულში სასოება და სარწმუნოება. ამინ.

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელ ქიქოძე

 

შევიყვაროთ ერთმანეთი და შეგვიყვარებს ღმერთი; მოვუთმინოთ ერთმანეთს და ის მოითმენს ჩვენს ცოდვებს; ნუ მივაგებთ ბოროტებისთვის ბოროტებით და ის არ მოგვაგებს ჩვენი ცოდვების შესაბამისად. ცოდვათა ჩვენთა მოტევება ძმებისთვის შენდობით ვპოვოთ, რამეთუ წყალობა ღვთისა ჩვენდამი, მოყვასისადმი შემწყნარებლობაშია დაფარული; ამიტომაც თქვა უფალმა: „მიუტევეთ და მოგეტევნენ“ (ლუკა 6,37); და: „უკუეთუ მიუტევნეთ თქუენ კაცთა შეცოდებანი მათნი, მოგიტევნეს თქუენცა მამამან თქუენმან ზეცათამან“ (მათე 6,14); და კვლავ: „ნეტარ იყვნენ მოწყალენი, რამეთუ იგინი შეიწყალნენ“ (მათე 5,7); და: „რომლითა საწყაულითა მიუწყოთ, მოგეწყოს თქუენ“ (მათე 7,2). აჰა, მოგვიწყო უფალმა წესი ცხონებისა და მოგვცა ხელმწიფება შვილ ღმრთისა ყოფად (იოან. 1,12). ამის შემდეგ ჩვენი ცხონება უკვე ჩვენს ნებაზეა დამოკიდებული.

წმ. მაქსიმე აღმსარებელი

 

– გერონდა, როგორ განიწმინდება გული?

– სიმდაბლით, უწყინარობით, თავგანწირვით, უანგარობით, (ცოდვიანი) აზრების აღსარებით, ღვაწლით, ლოცვით, და რაც მთავარია, იესოს ლოცვით განიწმინდება გული. ლოცვა გულს ყოველგვარი ნაყარ-ნუყარისაგან ათავისუფლებს.

– გერონდა, მხოლოდ ლოცვით არ განიწმინდება გული?

– არა, განწმენდა შეუძლებელია მხოლოდ ლოცვით, თუკი იმავდროულად არ იქნება სიმდაბლე და შესაბამისი ღვაწლი. თუკი ლოცულობ, მაგრამ არ ცდილობ აღასრულო ის, რაც ვთქვი, ეს ამაო შრომა გამოვა. ანდა, თუკი აღასრულებ დანარჩენს და ლოცვისთვის არ იზრუნებ, ესეც ამაო შრომა იქნება. იღვწი და იმავდროულად ლოცულობ, ღვთის შეწევნას ითხოვ ლოცვით, და ამგვარად თანდათანობით განიწმინდება გული. ღვაწლი და ლოცვა ერთად მიედინება.

ღირსი პაისი მთაწმინდელი, ლოცვის შესახებ

 

ნუ დაუშვებ სულის შიმშილით სიკვდილს. ჰკვებე იგი ღვთის სიტყვით, ფსალმუნებით, გალობით, სულიერი საგალობლებით, წმიდა წერილის კითხვით, მარხვით, მღვიძარებით, ცრემლებითა და მოწყალებით, სასოებითა და ფიქრით მომავალ, მარადიულ და უხრწნელ სიკეთეებზე. ეს ყოველივე და ამის მსგავსი არის სულის საკვები და სიცოცხლე.

წმ. ეფრემ ასური

 

ეცადე, ძმაო, გულის ძლევას, რომ შეურაცხმყოფელი არ მოიძულო, თორემ ქრისტეს მორჩილი არ იქნები და ვინცა ამას ვერ ძლევს, იგი უსათუოდ მონა იქნება მარადის გულძვირობისა და ლოცვა მისი შეუწყნარებელი დარჩება.

არა არს არც ერთი სათნოება ისე მაღალი და კაცის დამაგვირგვინებელი და გამწმენდელი, როგორიც არის შეურაცხმყოფელის და მტერის სიყვარული.

ჰოი სანატრელი ესე ძლევამოსილება, რომელიც ანგელოზთაცა აკვირვებს.

ეს ძვირფასი ძლევამოსილი სათნოება იმას ექნება, ვისაც გულის სიღრმით ცნობილი აქვს თავისი უღირსება და მისდევს შინაგან მაღალ სიმდაბლეს ქრისტეს მიბაძვით.

სიბრძნე ზეციერი ნაყოფობს შეურაცხყმყოფელთა არ მოძულებით, ხოლო სიბრძნე ქვეყნიერი ნაყოფობს მაქებელთაგან.

წმ. ალექსი ბერი (შუშანია)

 

სიახლეები

23 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. პაისი მთაწმინდელი (ათონელი) – სწავლებები სულიერი ცხოვრების შესახებ

 

20 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – იესოს ლოცვისათვის

 

19 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმიდა მამათა სწავლებების კრებული

 

18 აპრილი 2019 წ.

ცხოვრება: წმ. ბარსანოფი ოპტინელი – საუბარი ნიკოლოზ გოგოლის შესახებ

 

17 აპრილი 2019 წ.

მოღვაწეობა: წმ. ეფრემ ასური – გამოკრებილი სწავლებები

 

16 აპრილი 2019 წ.

გარდაცვალება: თხოვნა საიქიოდან. პეტრე სტოლიპინის შვილის ნაამბობი

 

14 აპრილი 2019 წ.

პატერიკები: სიმდაბლის ძალა

 

20 ნოემბერი 2018 წ.

ცხოვრება: ღირსი ნიკონ ოპტინელის წერილი დედისადმი

 

10 აგვისტო 2018 წ.

პატერიკები: მისაბაძი მგალითი

 

20 ივლისი 2018 წ.

ცხოვრება: წმ. ეპისკოპოსი ეგნატე ბრიანჩანინოვი – წერილები

 

22 ივნისი 2018 წ.

მოღვაწეობა: წმ. თეოფანე დაყუდებული – წმიდა მამათაგან გამოკრებილი სულიერი მარგალიტები

 

16 ივნისი 2018 წ.

ცოდვები: წმ. მამები სოდომური ცოდვის შესახებ

 

10 ივნისი 2018 წ.

მრწამსი: რა გველოდება საშინელი სამსჯავროს შემდეგ. „აპოკატასტასისის“ განხილვა წმიდა მამათა სწავლებების მიხედვით

 

2 ივნისი 2018 წ.

საცდურები: რატომ არის ქრისტიანისთვის მიუღებელი ე.წ. ბიოდინამიური სოფლის მეურნეობა

 

24 მაისი 2018 წ.

მოღვაწეობა: ნეტარი აბბა ზოსიმეს სწავლებებიდან

 

22 მაისი 2018 წ.

განმარტება: წმ. იოანე ოქროპირი – თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ

 

20 ოქტომბერი, 2017 წ.

ცხოვრება: წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი – შვილებისა და მშობლების ურთიერთობა იესო ქრისტეს ცხოვრების მაგალითით

 

5 სექტემბერი. 2017 წ.

მოღვაწეობა: ოპტინელი წმიდა მამების სწავლებები

 

15 ივნისი. 2017 წ.

ცხოვრება: ფსიქოლოგების, ექიმებისა და სოციოლოგების რჩევები მშობლებს ინტერნეტთან დაკავშირებით

 

27 მაისი. 2017 წ.

განმარტება: წმ. თეოფანე დაყუდებული – მოწყალების გაცემისგან თავის არიდების უსაფუძვლობა და მოწყალების გაცემის აღმძრავი კეთილი აზრები

 

10 მარტი. 2017 წ.

პატერიკები: წმ. მაკარი ალექსანდრიელი და დასჯილი მღვდელი

 

2 მარტი. 2017 წ.

მოღვაწეობა: წმიდა ისიხი იერუსალიმელი – სწავლებები

 

 

 

 

 

 

 

დ ა ს ა წ ყ ი ს ი

martlmadidebloba.ge - საეკლესიო საიტი - მართლმადიდებლური ბიბლიოთეკა